dinsdag 3 juni 2014

Een mohammedaan - what’s in a name

Vroeger, dat wil zeggen tot in de 80er jaren heette een mohammedaan gewoon mohammedaan. Nu niet meer. Waarom? Ze vertelden ons dat ze moslim genoemd moesten worden o.a. omdat ze niet geloofden dat Mohammed god was zoals wij dat van Christus geloven. Huh? Nou ja, wat maakt 't uit, dan noem ik je wel moslim, was de algemene reactie

Van een vriendin kreeg ik enige tijd geleden een kritiek op mijn gebruik van de term mohammedaan. Ik schreef best wel goede stukken zei ze maar ik maakte een grote fout. Ik moest moslims geen mohammedaan noemen. Ze had dat geleerd op een cursus Islam, gegeven aan de universiteit door een heuse hoogleraar. Of ik dus voortaan moslim wilde gebruiken in plaats van mohammedaan. Hieronder mijn antwoord.

Lieve Marieke,

Ik ben het niet met je eens. Ik ben het ook oneens met je hoogleraar. Ik gebruik het woord mohammedaan dan ook bewust. Niet altijd hoor want dat geeft een hoop gedoe en discussies en om dat te ontlopen zeg ik gewoonlijk ook moslim. Maar ik gebruik wel mohammedaan als ik een stuk schrijf of in een serieuze discussie. Ik verdedig dan de benaming mohammedaan. Daar heb ik verschillende redenen voor.

Reden nr. 1

Islamieten noemen zichzelf ware gelovigen. Dat is wat het woord moslim betekent. Islamiet is ook goed vinden ze en daar heb ik ook niet zo’n bezwaar tegen. Tegen moslim wel want ik vind jou en mij ook ware gelovigen. Zij vinden dat wij dat niet zijn en zij wel en daar wil ik me niet aan aanpassen. Ik wil niet meegaan in de visie dat zij de ware gelovigen zijn en wij hun zo moeten noemen terwijl zij anderen geen ware gelovigen vinden. Er is geen enkele boeddhist, hindoe, christen, jood of spiritueel levend mens zoals jij en ik die zij als ‘ware gelovige’ of ‘moslim’ zouden betitelen. Dat is tegen hun leer.

Reden nr. 2

Een mohammedaan is iemand die geïnspireerd is door Mohammed en hem en zijn leer tot leidraad neemt in het leven. Een rolmodel en een voorbeeld. Hij wordt door hen gezien als de perfecte mens, de hoogste mens. Een mens die naar god reikt, naar god opstijgt. Maar wel mens en geen god. Net als Boeddha bijvoorbeeld. Mensen die geïnspireerd zijn door Boeddha en hem tot voorbeeld en inspiratie nemen noem ik boeddhisten, degenen die Mohammed op die manier zien moet ik dan in consequentie mohammedisten noemen maar dat klinkt van geen kanten, dus wordt het mohammedanen. Zo heb je ook nestorianen, spinozisten, socratici, marxisten enz. enz. allemaal mensen die iemand volgen of als inspiratiebron hebben of ‘aanhangen’ wat in deze context misschien een beter woord is. In de Nederlandse taal is het in dit geval normaal de volgelingen van Mohammed mohammedanen te noemen. Mensen die Christus als god zien en hem en zijn leer aanhangen noemen we christenen. Als ze naar hun god Allah vernoemd willen worden (dat zou dan de consequentie van hun redenering zijn) moeten ze zich allahieten of allahisten of allahanen of...??... noemen. In het Nederlands klinkt dat moeilijk maar in andere talen gaat dat misschien beter.

Maar ik denk dat de volgende punten van groter belang zijn.

Reden nr. 3

Deze discussie vind zijn grond in een theologische discussie tussen mohammed, de joden en de christenen. Mohammed ziet zichzelf als de corrector en hervormer van de dwalingen van joden en christenen die het ware geloof vervalst zouden hebben. Mohammed brengt nu middels de koran het ware geloof van het boek (de tenach, bijbel en nieuwe testament) en abrogeert met de koran alle uitspraken en teksten die niet met deze laatste openbaring van Allah (god) in overeenstemming zijn. Abrogeren is dat het latere het eerdere afschaft, opheft of herroept. Dit geld ook voor de laatste teksten in de koran tegenover de eerdere teksten, maar dit weet jij vermoedelijk wel vanuit je cursus. Mohammed is de laatste profeet. Hij heeft in alles het laatste woord. Geloof je hem dan ben je een ware gelovige, een moslim. En anders niet, jij en ik zijn dus geen ware gelovigen.

Reden nr. 4

Mohammedanen of ‘ware gelovigen’ als je wilt zijn verblind door hun theologische strijdpunten. Bijvoorbeeld zien zij Jezus als een profeet en niet als de zoon van god en ook niet als god zelf die mens geworden is in Jezus christus. Hij is in hun visie een gewoon mens, en alleen een kind van god zoals we dat allemaal zijn. Dit is een belangrijk en groot verschil tussen de mohammedaanse en de christelijke visie. Jezus is wel een profeet maar Mohammed is de laatste profeet met het laatste woord. Dus moet je Jezus zien zoals Mohammed hem zag want anders dwaal je af van het ware geloof en ben je geen ware gelovige = moslim. Een ware gelovige kan en mag christus of de christelijke god niet zien als god. Dan zit hij fout.

Nu komen we bij een m.i. gevoelig punt: mohammedanen zijn bang dat anderen hen zien als aanbidders of vergoddelijkers van hun profeet. Dat vinden ze de fout van de christenen (en van alle andere niet-mohammedanen) en niemand mag denken dat zij ook zo'n fout maken. De 'anderen' zouden eens kunnen denken dat zij Mohammed als een god zouden aanbidden! Zij willen zo niet gezien worden, daarom worden we nu 'islamitisch opgevoed'. Christenen verafgoden de mens en profeet Jezus vinden zij. Als wij hen mohammedanen noemen zoals wij de christenen christenen noemen dan is dat een vreselijke misvatting en vooral, een belediging voor hen. Dit is voor hen zo onverdraaglijk dat ze zelfs hoogleraren voor hun karretje weten te spannen om jou te laten zeggen en denken wat zij juist vinden. Onbegrijpelijk vind ik dat van een academicus maar misschien komt dat omdat ik nooit naar zo 'n grote en hoge school ging.

Maar Marieke, zij horen ons niet goed. Ze zijn verblind door hun eigen theologische strijdpunten. Jij en ik, en velen met ons weten heus wel dat Allah hun god is en Mohammed hun profeet. Ze zijn overbezorgd, té overbezorgd over het juist en goed benoemd worden en niet als afgod aanbidder gezien te worden. Wij mogen niet denken dat zij te vergelijken zijn met ons of met leden van andere godsdiensten, want dan zien we hen fout. Zij zijn juist de ware gelovigen en alle anderen niet, zij zijn 'de' moslims. Dit is een soort van obsessie. Ze kunnen daardoor niet goed meer horen wat mensen zeggen en bedoelen als ze ‘mohammedaan’ zeggen.

Wij kennen in het westen de ‘imitatio christi’ zo zijn zij 'imitatio mohammeddi'. Ik weet ook dat boeddhisten de Boeddha niet als god zien, zo weet ik ook dat zij Mohammed niet als god zien en hem niet aanbidden maar vereren. Dus zij en jouw hoogleraar hebben hier geen enkel argument.

Hopelijk begrijp je nu waarom geen enkele moslim het ooit over mohammedanen zal hebben zoals je zei en van je hoogleraar hoorde.

Ik vind hen mohammedanen. Zij noemen zich ‘ware gelovigen’, moslims, ik niet. Dat doe ik pas als zij mij en jou ook ‘ware gelovigen’ noemen zonder dat wij ons bekeert hebben tot hun mohammedanisme.

Met een hartelijke groet, Ad

Geen opmerkingen: