zaterdag 7 augustus 2021

ZELFONDERSCHATTING

Arnold van den Berg schreef een reactie op de vorige post in de vorm van een artikel

Denken, voelen handelen vanuit Rust, met name belangrijk in tijden van crisis van angst voor de toekomst, wel zo aanbevelenswaardig. Niet als overlevingsstrategie - natuurlijk, dat ook - maar omdat het zo lekker voelt die rust. Die toestand van de geest, ooit verwoord in de sublieme affirmatie:

Al, wie van dit (reguliere) water drinkt, zal opnieuw dorst krijgen, maar het water dat ik geef zal een bron worden, in die persoon, die opborrelt, ten eeuwig leven.

Eenmaal, die op ‘t spoor, laat je je dat geluk ook door niemand meer afnemen. Niet door de omstandigheden. Niet door de mensen. Niet onder druk van een stringent overheidsbeleid. Van de meerderheid, die het aanhangt, in meerderheid op t punt van de huidige, zo geheten ‘pandemie’, slecht geïnformeerd. Niet ook, onder t angstvisioen van een toekomst, volledig in handen van een kleine elite van technocraten en grootbedrijven, met hun al dan niet verhulde plannen voor een Nieuwe Wereldorde, Wereldregering van veiligheid, de wereldbevolking geperst in één mal. En maar lullen over ‘democratische procesvorming’. Fuck de System, denk ik dan, ouderwets - eind- jaren 60 . Eind jaren 60 las ik ook 1984, Van G. Orwell, alsmede van A. Huxley : Heerlijke Nieuwe Wereld, boeken die bij mij een diepe indruk achterlieten. Van die tijd af aan, ging je de wereld al beetje bij beetje bezien, in t licht van de surveillance maatschappij. In mijn geval, ook een beetje eraan lijden… En navenant, daardoor - noodzakelijkerwijs een geestelijke immuniteit opbouwen. De kennelijke bedoeling van dat alles, in mijn geval.

Probeer ik nu in t heden van beide boeken, 1984 en H.N.W. ofschoon zich afspelend in verschillende milieus de essentie te vatten, wat precies daarin dan op mij zo’n diepe indruk achterliet, dan laat die essentie -ofschoon, de taal mijn ding is- zich toch het best vertalen in een foto. In de toekomstige Nieuwe Wereldorde, onder het verlicht regime van de technologie, zoals beschreven in Huxley’s Heerlijke Nieuwe Wereld, is de beoogde wereldorde een feit en is Everybody Happy en is pijn en lijden weggesneden door de stand van de technologie, dus wie zou daar iets op tegen kunnen hebben ? Maar is daarmee, moet toch de vraag dan luiden -en dat is ook de vraag die Huxley in HNW opwerpt- bij het volledig wegsnijden van die beide laatste vitaliteiten, tegelijkertijd daarmee dan niet ook de intensiteit van ‘t levensgevoel geamputeerd ? Het libido. De spirit. Ik lees die bedenking ook in t stuk van Ad, en dat het nu tijd is zich op die vraag te bezinnen, eer we eerdaags worden geconfronteerd met een voldongen feit. Ik ken het geluk, alleen doordat ik ook de tegenslag meemaakte. En daarin mijn weg zocht. En vond. En triomfeerde. T hoogste geluk: dat vermogen, bij zichzelf, te zien! In de video die ik laatstelijk aanbeval om naar te kijken op Weltschmerz, met als titel : slaafsheid en zelfonderschatting, stelt Pieter Stuurman het heel scherp: De werkelijke pandemie , is gelegen in de zelfonderschatting! Op de kaft van Heerlijke Nieuwe Wereld, de uitgave althans indertijd in mijn bezit, (met de brand van vorig jaar, is ook het boek verloren gegaan) prijkt een perfect lichaam. Bodybuilderachtig, maar toch ook niet Te.

Dit dus, de foto.

Perfect, maar zoals valt te zien, het hart is eruit. Wat dat met vaccineren te maken heeft: alles! Maar dat zie je pas, als je de verbanden gaat zien. (klinkt bijna Cruifiaans). Kanalen, zoals Weltschmerz, Black box. , Blauwe Tijger, De Nieuwe Wereld -in ieder geval, ijveren ervoor : bewustwording van wat er gaande is. Het 2 wekelijkse krantje (heel informatief) Gezond Verstand, gewoon te koop bij Bruna eveneens. Uit de comfort-zone van het grote scherm stappen, de main stream media, de hapklare brokken, opium voor t volk, en de stap maken naar ‘t alternatieve circuit. Zolang die ‘n constructieve rol blijven spelen, en niet door de verleiding van voortdurende groei (die nu geluks-halve gaande is) de machtskaart gaan spelen, weer t oude riedeltje, blijf ik me met hen uitspreken. En een tijdje geleden, dat ook materieel effectueren, door me als betalend lid in te schrijven op een van de platforms, niet moeilijk te raden, welk.

Wat moet je er verder over zeggen?

Niks, gewoon doen.

Anol Berg , van de goede intentie.

‘Leuk’ weetje. Uit : Gezond Verstand, van 28 juli. Twee grote namen uit de popmuziek. Clapton, en Van Morrison met hun muzikaal protest. Clapton, kreeg na toediening van het vaccin, naar eigen zeggen, hevige reacties die 10 dagen duurden. Zes weken later kreeg hij de tweede [AZ] prik, en de reacties waren rampzalig. Afijn, lees zelf maar.

*noot : de afbeelding kan na zekere tijd oplossen, vanuit een commercieel oogmerk, neem ik aan. Men vind hem terug op Google. Advertenties. Heerlijke Nieuwe Wereld.

woensdag 4 augustus 2021

Ongevaccineerd normaal

Ik voel een behoefte om mijn visie uit te leggen tegenover familie, vrienden en bekenden die het lezen willen. Hoe zie ik het covid gebeuren, hoe sta ik er in.

Ik heb me nog steeds niet laten vaccineren. Waarom niet? Die vraag probeer ik zo simpel mogelijk te beantwoorden en uit te leggen.

Ten eerste: ik ben niet bang en dat is eigenlijk het belangrijkste. Was ik wel bang dan zou ik het wel doen, maar dat is dus niet aan de orde. Omdat dit ‘bang of niet bang zijn’ zo belangrijk is wil ik er toch even bij stilstaan. Natuurlijk heb ik mijn fysiek biologische doodsangst, en angst en afweer voor ziekte en pijn. Maar ik wil me daar niet door laten leiden. Ik kan covid krijgen en als ik het heb zal ik er aan lijden en kan ik er aan sterven. Ik neem dit risico omdat ik pijn, ziekte en dood als een onderdeel van het leven zie en accepteer. Ik wil er niet aan meedoen om deze onderdelen uit het normale menselijke leven weg te snijden, dit is mijn belangrijkste motivatie. Het lijkt me namelijk een gekkenhuis, een wappe manier van leven te worden als je dat probeert. Ik neem ook het recht om deze normale levensrisico’s te leven. Ik ken en begrijp angst en ik accepteer dat anderen een andere keuze maken want in zekere zin heb ik makkelijk praten, ik ben 75 jaar oud en dan sta je er anders voor dan wanneer je bijvoorbeeld kinderen hebt en je een 30er, 40er of 50er bent. Maar ik voel een grote opstand naar het feit dat ik mijn rechten niet normaal kan leven. Mijn keuze voor het normale leven met een risico op ziekte wordt sterk gefnuikt. Bovendien wordt ik min of meer versluierd beschuldigt van ziekte en dood van anderen. Ik snap dat mensen zo denken die eenmaal in die bepaalde denkwijze zitten. Maar de uitgangspunten daarvan, angst onder andere kan ik niet onderschrijven. De uitkomst van dat denken is zeer schadelijk voor vooral de geestelijke volksgezondheid.

Ten tweede. Het begint een gekkenhuis te worden. Ik volg grotendeels de discussies over covid en de maatregelen ertegen. Ik zie daar en in de maatschappij gebeuren wat ik met mijn keuze wilde vermijden. Ik zie iets waar ik niet aan mee wil doen. En nu sta ik tegenover massa’s mensen die zeggen liever in een gekkenhuis te wonen dan in het ziekenhuis of op het kerkhof te liggen. Tsja, daar heb ik niet van terug, en ieder zijn keuze maar de massa regeert en dus zit ik nu ook in een gekkenhuis. Ze zijn heel verleidelijk (die gekken, ik hoor bij de wappies zeggen ze). ‘Als je je nou ook laat inenten, zijn we allemaal eerder van dat gekkenhuis af’, en meer van dergelijke argumenten, soms trouwens met een niet goed genoeg verhulde beschuldigende ondertoon. Immers, het motto is, laten we één zijn, samen staan we sterk enz. enz. Eigenlijk wil ik met deze tweede reden van mij zeggen; ik zie massale inenting niet als een goede aanpak. Logisch, de overheid rolt over de maatschappij precies dat uit waar ik zelf juist niet voor koos. Namelijk een aanpak vanuit angst. De massa is in angst en de overheid laat zich door die massa (=hun kiezers) sturen uit angst voor zetelverlies, parlementaire enquête of zelfs rechtspraak en dat leidt tot een controlerende en bezwerende aanpak.

In de overheid en het RIVM zitten mensen die ook maar mensen zijn, maar toch verwacht ik eigenlijk van een regering een meer afstandelijke beschouwing en een meer rationele en vooral ook wijzere aanpak. Maar zowel regering als OMT en RIVM reageren met de emotionele overlevingsrespons op de angst van de massa. De massa wil gered worden, de overheid gaat redden. Alle kennis, verstand en ratio worden ingezet ten dienste van die reddingsrespons. Deze respons reageert op de overlevingsdrift en die weer op angst, doodsangst. Allemaal heel menselijk. Zeker. Toch, kijken of het middel niet erger zou zijn dan de kwaal kwam en komt niet meer aan de orde.

Als ik het goed onthouden heb hoorden we in het begin van 2020 dat het zou gaan om groepsimmuniteit. Dat het virus zich onder ons en in ons zou nestelen en dat het onder ons zou blijven, zoals zo vele andere virussen. Dat groepsimmuniteit doden zou kosten werd er niet letterlijk bij gezegd maar ik herinner me dat ik voor mezelf uitrekende dat dat zou kunnen oplopen tot om misschien wel 60.000. (wellicht fout, ik heb geen rekenhoofd) Nou daar schrik je natuurlijk van als overheid. Die schrikken al bij 1 dode, zoals dat hoort natuurlijk. Je moet dan sterk in je schoenen staan en verantwoordelijkheid nemen voor je keuzes. Je moet maatregelen nemen om dat aantal te verlagen, de capaciteit van de zorg verhogen en ik weet ik niet wat allemaal nog meer. Wat allemaal precies dat moeten zij weten, niet ik. Maar dat is niet gebeurd. Volgens mij voelde de overheid de angst van de massa in haar nek, de enerzijds angstige maar anderzijds eisende en boze massa, die op de overheid rekent om gered te worden. Het lijkt er op dat er uit angst is ingezet op een ultieme redder; het vaccin. Ik hoorde niets meer over groepsimmuniteit. Om die vaccinatie redding tot een succes te laten worden moet er dwang worden uitgeoefend en worden er grondrechten opzijgeschoven. Daar hoef ik niets over op te schrijven we zitten er middenin.

Ten derde. Ik had en heb de intuïtie dat dit middel erger zou zijn dan de kwaal. Maar wat moet je met zo’n intuïtie. Ik kan er alleen maar zelf naar luisteren. Voor de goede orde, mijns inziens is er een verschil tussen intuïtie en instinct. De overeenkomst tussen beide is dat je iets onmiddellijk ‘weet’, zonder nadenken, zonder tijd. Wat niet wil zeggen dat het onlogisch is maar dat blijkt vaak pas achteraf. In mijn leven ben ik vaak bezig om onderscheid te leren maken tussen instinct en intuïtie. Daarvoor moet ik mijn denken gebruiken. Het zijn als het ware drie manieren waarop ik iets kan weten. Dit is een groot onderwerp dat hier niet verder aan de orde kan komen. Wat ik wel kan zeggen is; doodsangst, overlevingsdrift maar zeker ook de reddingsimpuls reken ik tot emotie en instinct. Hoe humaan, nobel en ethisch en soms heldhaftig het ook overkomt, het start als een impuls, een instinct, een tribaal instinct waarschijnlijk. Hier overheen wordt een verstandelijke redenering gelegd die nagenoeg niet te kapittelen is. Het gaat namelijk om mensenlevens redden, het doen van het goede. Maar mijns inziens heeft het in het huidige geval een angstige en emotionele grond. Daardoor kan men het ook niet meer objectief beschouwen. Men kan niet meer van koers veranderen want dan ben je volgens je eigen redenering ineens niet meer goed maar fout. Fout met als consequentie dood door schuld. Het punt is, het verstand, de ratio, de logica en alle kennis die voorhanden is komt ten dienste aan die grond, die angst, aan dat instinct.

Objectief gaan kijken of het middel nou eigenlijk wel beter is dan de kwaal is er niet meer bij. Mijn intuïtie zag ik onderbouwd door de uitleg van Jan van der Zande die via een WOB regeling heeft kunnen narekenen dat de huidige aanpak 520.000 qaly’s heeft gekost. (Qaly = quality adjusted life year, het staat voor een extra levensjaar in goede gezondheid.) Hij heeft uitgelegd dat een zogenaamde koude, kille verstandelijke benadering beter is dan de emotioneel reactieve mensenlevens reddende operatie die de aanpak van de overheid kenmerkt. Het zou prima hebben kunnen samengaan met de oorspronkelijke groepsimmuniteit aanpak. En ik voor mezelf vind het reëler in die zin dat dan ziekte en dood worden geaccepteerd als onderdelen van het leven. Door die realiteit als risico te nemen blijkt per slot van rekening dat het nog meer levensreddend geweest zou zijn ook. Dat koud en kil was dus inderdaad slechts ‘zogenaamd’. Het koud en kil noemen is dus een emotionele reactie.

Zie deze video voor de uitleg van Van der Zande hierr.

Vrijheid en verantwoordelijkheid

Er zijn nog twee zaken die hiermee samenhangen waar ik wat over wil zeggen. Het onderwerp vrijheid en verantwoordelijkheid en daarna nog wat verdedigende- en discussie opmerkingen die ik kwijt wil.

Het is mij door het leven duidelijk geworden dat vrijheid en verantwoordelijkheid bij elkaar horen. Vrijheid zonder verantwoordelijkheid wordt een rotzootje om het duidelijk te zeggen. De consequentie van mijn denken over vrijheid en verantwoordelijkheid is dat ik de risico’s van het leven aanga. In dit geval ziek te kunnen worden en te sterven. Praktisch betekende dat voor mij altijd dat wanneer ik griep, verkoudheid zou krijgen dat ik dat dan die ander niet zou aan rekenen. En dat geldt nu dus ook voor covid 19. Een aantal jaren geleden heb ik influenza gehad. Ik was doodziek. Ik heb ervaren dat hier mensen aan kunnen sterven. Dat gebeurde ook. Nooit is het in me opgekomen iemand te verdenken mij te hebben besmet. In de tegenwoordige denktrant spreken we van een besmetter. Die ander zou verantwoordelijk zijn voor mij. Dat vind ik té gek worden. Dan ben ik liever een wappie. Ik voel een enorme weerstand naar het idee dat de ander verantwoordelijk is voor mijn covid. Ik zelf heb het opgenomen, overgenomen of hoe je het maar noemen wilt. Die ander heeft het mij niet ‘gegeven’. En van die ander neem ik ook geen enkele intentie daartoe aan. Dit is een visie die ik niet wil aannemen. Je gaat jezelf zien als een dodelijk wapen! Nee! De ander zien als een doder (om geen zwaardere term te gebruiken) ook Nee! In zo’n wereld wil ik niet leven, alhoewel die naast mij en dichtbij mij aan het ontstaan en zelfs aan het groeien is. Opeens is er en masse een verandering in verantwoordelijkheid voor de ander tevoorschijn gekomen. Een paar jaar geleden stierven er 9000 mensen meer dan de jaren er voor aan influenza. Nooit iemand gehoord over verantwoordelijkheid voor de ander terwijl dat toch ook een overdraagbare ziekte is. Overigens zou ik met covid in m’n lijf nooit naar een feestje gaan. Anderzijds zal ik een ander (de evt. verspreider) dus nooit iets kwalijk nemen. Het lijkt er op dat dit nu totaal veranderd is. Of niet?, praten de mensen elkaar alleen maar na misschien? Hoe diep zit dit eigenlijk. Denken mensen daar wel eens bewust over na eigenlijk?

Ik vind het concept en de visie die nu voor covid opgeld doet dat mensen zich verantwoordelijk moeten voelen over het leven en sterven van anderen een heilloze weg. Om me heen nemen mensen vaccinaties om mij te beschermen. Ze zouden het niet op hun geweten willen hebben dat ze het mij zouden geven, mij zouden besmetten, zeggen ze. Wat is dat voor een onderliggende denktrant waardoor iemand zich schuldig gaat voelen als ik covid heb. Bemoei je met je eigen zaken, denk ik dan. Ik krijg covid of niet en als ik het heb ga ik dood of niet. Ik kan niet omgaan met die schuld of verantwoordelijkheid van de ander voor mijn eventuele covid en er evt. aan sterven. Ik wil ook niet dat iemand zich schuldig of verantwoordelijk voelt voor mij. Dit wordt een té gekke wereld zo. Dit is geen leven meer, dit wordt een gekkenhuis, als het dat ondertussen al niet is.

Overigens blijkt in realiteit dat al die goeie bedoelingen van verantwoordelijkheid nemen voor de ander, je laten inenten voor de ander een luchtbel is. Een mooi ideaal waarmee de overheid de massa zo veel mogelijk richting het reddende vaccin heeft verleidt. In de tunnel loopt iedereen dezelfde kant op. Verleid met het dwaallicht van vaccinatie aan het eind.

Ten slotte nog wat losse discussie

Ik hoor mensen dingen zeggen als: “m’n moeder wordt 80 maar ik wil haar toch graag zo lang mogelijk houden, dat is menselijk toch. We willen mekaar toch niet laten doodgaan, we zijn beschaafde mensen. Onze artsen hebben de eed van Hippocrates afgelegd, die doen er alles aan om het leven te behouden en te beschermen.”

Ik kan daar niks op zeggen. Ik snap het. Volkomen normale en logische gedachten. Maar die gedachten rusten op een grond van angst en de reddings-reactie daarop. Die gedachten passen in een straat, in een denkstraat. Ik denk dan aan een trein. De huidige maatschappelijke denktrant is als een rijdende trein. Je kan in de trein naar de achterste wagon lopen met het gevoel dat je een tegenbeweging maakt, maar aan het eind aangekomen zie je dat je meerijdt. Het enige wat dan nog rest is om bij het eerstvolgende station uit te stappen. Dat wil je eigenlijk niet. Toch is dit de reactie die door die hoofdstroom gecreëerd wordt. Namelijk doordat het verboden is om naar de machinist te gaan en er wat van te zeggen, je kan en mag met hem niet gaan overleggen over de reis, je hebt geen inspraak. Hoe begrijpelijk allemaal toch hé. Maar dit is slechts een metafoor. Het gaat in feite over democratie of niet. En die is hier dus niet.

“Ik ben ook niet bang hoor, maar ik wil wel kunnen reizen dus heb ik het vaccin genomen.”

Goed mogelijk dat je niet bang bent. Maar je doet wel mee aan een angstreactie, een angstscenario. En ondanks dat je het vaccin genomen hebt en fijn kunt reizen kun je toch kritiek uitoefenen op dit dwangbeleid. Of denk je dat dat niet zou kunnen met een vaccin in je lijf?

“Er moet wel een andere agenda zijn. Hier speelt iets anders, dat moet wel. Er zit een complot, een samenzwering achter”.

Dit vind ik een emotionele, en instinctieve reactie. Het is er wel een die veel rationele argumentatie opwekt. Er zijn knappe scenario’s aan toegeschreven en er zijn zeer intelligente strategieën geprojecteerd op denkbeeldige entiteiten, individuen en groepen die er achter zouden zitten. Het is een reactie die heel beschuldigend en polariserend uitpakt. Ik raadt iedereen af met deze optie naar voren te komen in de covid discussie. Mijn intuïtie (die kan falen natuurlijk) zegt iets heel anders. Het lijkt mij een eerste, gemakkelijke en primitieve reactie op iets onbekends. Hoe ga je om met niet weten. Men projecteert, net als in de godsdiensten. Daar schept men een god naar ’s mensen eigen beeld en met een hele entourage er omheen. Een dergelijke projectie lijkt mij ook hier plaats te vinden en wordt dan met kennis van overal vandaan opgevuld.

Als er een samenzwering is dan moet er een (god) samenzweerder zijn. Als er een agenda is dan moet er een agent zijn. Nog veel te weinig is de stap van een theïstische religie naar een niet-theïstische religie of transcendentie gemaakt. Een goddelijkheid zonder een god is voor velen nog een stap te ver zo lijkt het. Ook een zich ontvouwend patroon van gedachten, gedrag, acties en reacties zonder een bewuste met wil begiftigde bedoeler is voor velen nog een stap te ver. Dit komt m.i. doordat het denken zo zeer in dienst staat van dat emotionele instinctieve aspect bij de meesten van ons.

In een gesprek vorige week:

Ik: Jeetje mijn huisarts zit in een medisch centrum. Nou moet ik een test doen om naar de huisarts te gaan. (ik woon in Frankrijk)

Ander: Ja Ad, de duimschroeven worden aangedraaid jongen. Maar ik snap het niet, als je naar een ander werelddeel op reis gaat laat je je toch ook voor van alles inenten?. Ik heb door m’n leven er al een heleboel gehad.

Ik: Ja maar ik ga helemaal niet naar Nieuw Guinea. Ik wil gewoon naar m’n huisarts kunnen. Zie jij dan geen verschil?

En dan als laatste dit:

Als ik ziek wordt van covid wil ik gewoon behandeld worden met medicijnen, Ivermectine bijvoorbeeld. En als dat niet lukt dan sterf ik er aan, of ik leef verder met gevolgen. Ik vind dat ik dat risico moet kunnen nemen en dat het recht daarop beschermd moet worden.

dinsdag 30 januari 2018

De verzen van mystieke lering

Over de wording van mens en kosmos

De stanza’s van Dzyan

Dit artikel is een kleine kennismaking met, en een voorproeve van het geheel dat u vindt via de link aan het eind van dit artikel.

Deze stanza’s of verzen verschenen voor het eerst in 1888 toen H.P. Blavatsky ze gebruikte als geraamte voor haar massieve werk ‘De geheime Leer’. Ze beslaan op zichzelf slechts 19 van dit bijna 1500 bladzijden tellende basisboek voor de moderne theosofie.

De herkomst van de verzen is volgens sommige onderzoekers te vinden in de boeken van Lam Rim en Kiu-té van het Tibetaans Boeddhisme die zelf ook weer pré-boeddhistische sporen in zich dragen. Anderen denken dat de bron gezocht moet worden in de Sepher Dzeniouta en de Sepher Yetzirah, onderdelen uit de Zohar en de Joodse kaballah. Blavatsky (hierna H.P.B.) zelf was vooral in de inhoud geïnteresseerd en geloofde dat zowel de Tibetaanse als de Joodse teksten beide eenzelfde mystieke bron hebben.

Vanuit de verzen zelf lijkt het dat ze komen uit een oude onbekende traditie waar leerlingen begeleid worden om kennis en wijsheid op te doen over de wording van mens, aarde en kosmos. Dit gebeurt als een geïntegreerd onderdeel van zelfonderzoek. De mysticus onderwijst de leerling door hem steeds de weg naar binnen te wijzen en zo de eenheid, zowel als de verscheidenheid van alles als zijnde zichzelf te herinneren en te ervaren.

Dit wordt heel mooi weergegeven in het laatste deel van vers 7 in kosmogenesis waar onderwezen wordt over de voortgaande materialisering van leven. Over de geboorte van de mens, zijn goddelijke aard en de pelgrimstocht van de ziel door de gehele schepping waar hij onderdeel van is.

“Dit is uw huidig wiel – sprak de vlam tot de vonk. Gij zijt ikzelf, mijn beeld en mijn schaduw. Ik heb mijzelf in u gekleed en gij zijt mijn voertuig tot de dag ‘Zij met Ons’, waarop gij weer ikzelf en anderen, uzelf en ik worden zult.(…..)”

Uw huidig wiel = kringloop, scheppings tijdperk van nu.

U ziet de verzen zijn in mythische en symbolische taal geschreven en hebben soms een bijzondere schoonheid. Een deel van de verzen gaat over het ontstaan van de kosmos, vandaar Kosmogenesis en een ander deel gaat over de aarde en de mensheid daarop, Antropogenesis.

Er zijn zeven verzen in kosmogenesis, ieder bestaande uit een aantal strofen en antropogenesis heeft 12 zulke verzen met strofen. Hieronder vindt u er enkelen van, soms met een summiere uitleg.

Vers I van kosmogenesis beschrijft de toestand van de kosmische diepe slaap tijdens de kosmische nacht. H.P.B. zegt: “het beschrijft het ene al, gedurende niet bestaan, gedurende niet zijn. Vóór de eerste trilling van wederontwakende openbaring van het universum. Deze toestand kan niet anders verzinnebeeld worden dan door ontkenningen. Het is de toestand van absoluutheid persé en er kan dus geen eigenschap aan toegekend worden.”

Wij in onze tijd denken hierbij aan de niet-tijd van vóór de oerknal.

De nacht van het universum

De eeuwige moeder had, gehuld in haar immer onzichtbare gewaden, wederom gedurende zeven eeuwigheden gesluimerd.

eeuwige moeder = eeuwige ouder of eeuwige vadermoeder, ruimte. Immer onzichtbare gewaden = wortelstof, oersubstantie. Zeven eeuwigheden = 311.040.000.000.000. jaren

De tijd was niet, want lag in slaap, in de oneindige schoot van de duur.

Oneindige schoot/oneindige boezem van de duur = in het eeuwige nu. In ‘niet-tijd’.

Vers II bevat het idee van differentiatie en beschrijft de kosmische droomtoestand. Het zinspeelt op de in duisternis plaatsgrijpende gebeurtenissen a.h.w. ter voorbereiding van de komende dageraad. Hier enkele strofes:

Waar was de stilte? Waar de oren om haar waar te nemen? Neen, er was noch stilte, noch geluid; niets behalve onophoudelijke adem die zich zelve niet kent.

Het uur had nog niet geslagen; de straal was nog niet in de kiem geflitst; de moeder-lotus was nog niet gezwollen.

Vers III gaat over het ontwaken van de kosmos en beschrijft de dageraad van het Heelal na de universele nacht. Het wordt al ochtend maar het is nog nacht. Zij schildert het opduiken van ‘monaden’ uit hun toestand van opgeslorpt zijn in het Ene. De vroegste en hoogste trap in de vorming van ‘werelden’. De benaming monade kan zowel betrekking hebben op het uitgestrekte zonnestelsel als op het nietigste atoom.

Het laatste vibreren der zevende eeuwigheid doortrilt het oneindige. De moeder zwelt, zet uit van binnen naar buiten, gelijk de knop van de lotus.

De moeder = wateren, ruimte.

De wortel des levens was in iedere druppel van de oceaan van onsterfelijkheid. En de oceaan was stralend licht, hetgeen vuur was en warmte en beweging. Duisternis verdween en was niet meer, zij verzwond in haar eigen essentie, het lichaam van vuur en water van Vader en Moeder.

Vuur, warmte en beweging = de ziel of essentie van het fysieke vuur, hitte en beweging. Vuur-water, vader-moeder = goddelijke straal en chaos, geest en stof. De esoterische filosofie onderkent in de grond geen onderscheid tussen geest en stof, of tussen oersubstantie en intelligentie.

Vers VI beschrijft de volgende trappen in de vorming van een wereld en volgt die evolutie tot aan haar vierde grote tijdperk, tot daar waar het overeenkomt met het tijdperk waar wij in ons zonnestelsel en wereld nu leven.

Door de kracht van de moeder van genade en kennis, het drievoud van de logos, vertoevende in de melodieuze hemel van klank, roept de vurige wervelwind, de adem van hun kroost, de zoon der zonen de schijn-vorm van ons heelal en de zeven elementen op uit het grondeloos diep:

De moeder van genade en kennis = Kwan-Yin, goddelijke stem, energie van de logos, scheppingskracht. Drievoud van de logos = moeder, vrouw en dochter = Kwan-shai-Yin. Hun kroost = kroost van het drietal. Ons heelal = Sien-Tchang. Grondeloos diep = Chaos.

De oudere wielen wentelden omlaag en omhoog .... Het kuit der moeder vulde het geheel. Er werden gevechten geleverd tussen de scheppers en de vernietigers en gevechten om ruimte; het zaad verscheen en verscheen telkens opnieuw.

De oudere wielen = voorgaande rondten/werelden. Het geheel = kosmos. Zaad = wereld-kiem, super subtiele stof, oorspronkelijke stof, geestelijke deeltjes, goddelijke deeltjes, Higgs deeltje?

Antropogenesis Nu verder met enkele verzen over de aarde en de mens. Volgens deze mystieke leer lijkt de natuur al tastend en zoekend te evolueren. Er wordt verhaalt over het ontstaan van de aarde en de mensheid hetgeen volgens deze verzen een aantal keren mislukt. Het blijft spannend tot in onze huidige tijd toe hetgeen menig modern mens zal beamen.

Het gaat over het begin van voelend leven en over hoe de natuur van de aarde zonder hulp en invloed van de zon en andere planeten faalt. Over de pogingen van de natuur een mens te creëren, het ontstaan en de evolutie van de eerste mensensoorten en rassen (het woord ras had 130 jaar geleden niet de lading van nu). Over het weigeren van bepaalde schepper-goden om hun aandeel te leveren waardoor er een soort van zondeval plaatsvond die monsters schiep: “een ras van kromme met rood haar bedekte monsters, lopende op alle vier. Een stom ras ten einde de schande verzwegen te houden”.

Vers l Over het begin van voelend leven. Strofe 4 gaat over de transformatie van de aarde:

Na hevige weeën wierp zij haar oude drie huiden af en trok zij haar zeven nieuwe aan en stond in haar eerste.

Weeën = grote geologische veranderingen. Oude drie huiden = van de eerste drie tijdperken. En stond in haar eerste = eerste van de zeven nieuwe. Huiden zijn bekleedsels, vormen van aardeleven die worden afgeworpen zoals een slang haar oude huid afwerpt.

Er wordt verhaalt over een derde, een vierde en een vijfde mensheid en over Hyperborië, Lemurië en Atlantis.

Vers lX Hier komen de weigerende goden/scheppers tot inkeer en boeten voor hun verzuim:

Dit ziende, weenden de geesten, die geen mensen gebouwd hadden, zeggende:

“De redelozen hebben onze toekomstige woningen bezoedeld. Dit is karma. laten wij in de andere wonen. Laten wij hen beter onderrichten, opdat er niets ergers geschiede”. Zij deden het....

Toen werden alle mensen met denkvermogens begiftigd. Zij zagen de zonde van hen die geen denkvermogen hadden.

Dit ziende = de zonde bedreven met de dieren. De geesten = de zonen van wijsheid. Die niet hadden gebouwd = die hadden geweigerd te scheppen. De zonde = “de val”.

Tot zo ver deze kleine proeve. Waarlijk archaïsche en symbolische taal vindt u niet? Benader ze niet met alleen logica, neem ruimte en tijd en let meer op wat het je doet.

Een kleine beschouwing

Hoe het komt dat moderne wetenschap esoterische kennis bevestigd is een interessante vraag. We kunnen slechts het feit constateren dat bepaalde moderne wetenschappelijke onderzoeken op hetzelfde spoor zitten. We kunnen veronderstellen dat hoe dichter ze bij de werkelijkheid komen hoe meer overeenstemming er zal zijn.

Op de vraag wat tijdloze wijsheid ons juist nu te bieden heeft zal eenieder individueel een antwoord moeten vinden. Tijdloze wijsheid is tegenover ieder tijdperk en cultuur dezelfde en heeft naar alle tijden en culturen dezelfde boodschap. De eeuwige wijsheid geeft (eeuwig en) altijd hetzelfde antwoord. Ze zegt eigenlijk: kom tot mij. Laat de illusoire wereld voor wat die is en realiseer je je ware aard en werkelijkheid. Ze spreekt uiteraard de mystiek en spiritueel gevoeligen onder ons aan. Ze roept op tot altruïsme en het opgeven van het ego. Ze inspireert tot disidentificatie met je nationaliteit, je ras, je cultuur, je godsdienst, je geslacht, tot het opgeven van grenzen, ja van alles dat tot conflict kan leiden, alles dat begrensd of beperkend zou kunnen zijn.

De materialistische wetenschap van anderhalve eeuw geleden en de toenmalige dogmatische godsdienst riepen als het ware deze tegenbeweging op. H.P.B. en haar leraren werden er toe bewogen de theosofie in de moderne tijd opnieuw tot leven te brengen. De keuze van de verzen zal zeker ook tegen die achtergrond gemaakt zijn. Ze wilden aantonen dat ook met innerlijk onderzoek en een andere denkwijze tot resultaten gekomen kan worden die overeenkomen met onderzoek middels microscoop en telescoop. De astrofysiciste Giuliana Conforto wijst in deze tijd op die mogelijkheid en wenselijkheid. Ze kritiseert de houding van de huidige wetenschappers en volgt voor haarzelf zowel de rationeel wetenschappelijke weg als de alternatieve intuïtieve weg. Zij pleit voor een andere omgang met, en een andere kijk op de wetenschappelijke feiten. Ze maakt verbinding met de oude wijsheid en met de vroegere wijsbegeerte van bijvoorbeeld Ptolomeus maar leert ook van Leibniz en Giordano Bruno. Zie de linken onder dit artikel. Ook H.P.B. wilde de westerse wereld duidelijk maken dat andere en oude culturen grote geestelijke hoogten kenden waar het westen in haar woorden, ‘zich aan zou kunnen laven’. De tijdloze wijsheid inspireerde haar tot acties die we tegenwoordig niet meer zien bij de theosofen, de holisten en de nieuw spirituelen. Namelijk openlijke godsdienstkritiek. Door het vermijden van confrontatie en strijd zien we momenteel vanuit de spirituele en esoterische bewegingen geen godsdienstkritiek op het huidige dogmatische monotheïsme dat toch evenzeer de vrije geestelijke ontwikkeling van velen gevangen houdt.

De eeuwige pelgrim

“Pelgrim is de benaming voor het ‘onsterfelijke en eeuwige beginsel in ons’, zij is een onderdeel van de universele geest waaruit zij voortkomt en waarin zij aan het eind van de cyclus weer wordt opgenomen.” Je kan zeggen dat het hier gaat over ‘de pelgrimstocht van de ziel’. De mystieke leer wijst op de fundamentele eenheid van alle bestaan. Ze verschilt daarin met het holisme dat uitgaat van een harmonische verbinding van alle verschillende bestaansvormen. Fundamenteel is er één zijn, stelt de esoterische filosofie en laat hier logisch de gelijkheid van alle zielen met een universele overziel uit volgen. Dit is een uitgangspunt dat voeding geeft aan het streven naar eenheid en aan collectivistische opvattingen over te volgen ontwikkelingen in de maatschappij van vandaag. Het voedt universalisme, kosmopolitisme, globalisme en de ‘weg met alle grenzen’ beweging. In de grondstellingen van deze filosofie vinden we echter evenzeer voeding voor de opvatting van individuele vrijheid en verantwoordelijkheid. De tijdloze wijsheid blijkt ogenschijnlijk aan elkaar tegengestelde waarden te omvatten.

In een van de grondstellingen vinden we deze zin: “Geen enkele ziel kan een onafhankelijk bestaan hebben als die niet eerst individualiteit verkregen heeft, door zelfveroorzaakte en zelfontworpen pogingen is heen gegaan om zich zo te ontwikkelen en haar plaats in te nemen in de ene grote levende beweging.” Hier wordt individualiteit, zelf veroorzaking en zelf ontwerping genoemd in plaats van zelf opheffing en wordt gewezen op de verantwoordelijkheid van ieder individu. Daar is een proces van individuatie voor nodig, een zelfwording, een volwassen ego en een gezond ik.

Nogmaals gezegd, inspiratie uit die tijdloze wijsheid voor dit tijdsgewricht zal ieder individu voor zichzelf moeten ontdekken. Voor mij, schrijver van dit stuk ligt dat in de lijn van Blavatskys leven. Praktisch bezig zijn met innerlijk werk naast strijden tegen het monotheïsme. Ik vind het spijtig dat de nieuw sprirituelen nog het huidige monotheïsme van de islam bestrijden, nog de nieuwe kerk van de progressief humanistische goedmensen. Wijzen op het mystieke hart en de daaruit volgende eenheid van alle godsdiensten lijkt mij niet voldoende.

Voor de volledige tekst van deze verzen klikt u hier.

Een interview met Giuliana Conforto vind u (klikken) hier. De vragen zijn in Duitse tekst gesteld maar ze beantwoordt ze in het Engels.

Hier een tweede interview met haar, nu afgenomen door Dagmar Neubronner. Een gesprek in het Engels, klik daarvoorhier.

maandag 29 januari 2018

De stanza’s van Dzyan

van H.P. Blavatsky door mij uitgegeven als

De verzen van mystieke lering, over de wording van mens en kosmos

is niet meer verkrijgbaar.

Voor de volledige tekst van de verzen nu in PDF klikt hier. Bij interesse leest u het hierna volgende artikel op dit blog.

dinsdag 3 oktober 2017

Begrijpen en begrip hebben

Na 9/11 zei een moslim, ik begrijp het maar ik heb er geen begrip voor. Daar kwamen felle reacties op. Toch interessant dat: begrijpen en begrip hebben voor.

Een journalist (zie de video, link verderop) pleitte er voor om de islam beter te leren kennen en begrijpen. Dat zou mede de oplossing zijn voor het probleem van het islamitisch terrorisme. Ik vind de benadering van deze man zeer eenzijdig. Hij heeft slechts kritiek op het westen en ziet de islam zodoende niet als evenwaardig. Evenwaardig zou wat mij betreft betekenen, dezelfde kritiek en analyses tot op het bot voor zowel oost als west.

Ik kritiseer de islam zeer. Ik kritiseer die als een monotheïstische godsdienst, als een totalitaire theocratische ideologie die door zijn totalitarisme geen scheiding maakt met politiek. Het is daarom ook een werkelijke politieke ideologie maar dat niet alleen. Het is mijns inziens wel degelijk ook een godsdienst en haalt daaruit nou juist zijn kracht en macht. Die wordt gehaald bij god namelijk, bij de allerhoogste die boven alles staat, boven de wet, boven de mens, boven de ratio, boven je eigen geweten. Dit doe je beter niet af met; god bestaat niet. Of god wel of niet bestaat is hier niet van belang. Het gaat om dit psychologische mechanisme van macht geclaimd uit het bovenmenselijke waarmee de andere mening, houding, de andere cultuur het onderspit delft tegenover hun goddelijke almacht.

In deze tijd is de islam de montheïstische godsdienst bij uitstek. De reden voor mij om die te kritiseren is de bevrijding van spiritualiteit uit de dogmatiek van een vaststaand stelsel van gedachten en voor de vrijheid van het geestelijke leven. Ik heb me mijn hele leven geïnteresseerd voor godsdiensten, spiritualiteit en verschillende culturen. Was altijd voor tolerantie, openheid en universaliteit. Totdat ik ging inzien dat deze idealen niet omgezet kunnen worden in maatschappelijke en politieke programma’s en dat je volledig de mist in gaat met je openheid en tolerantie als je dat doet. Behalve dan als je er voor kiest om je als martelaar op te stellen. Want dat wordt je als je je openstelt naar culturen of godsdiensten die zelf niet open en tolerant zijn. Ik ben daardoor veranderd in mijn opstelling. Ik heet nu rechts te zijn, zelfs extreem en nog erger. Wat ik maar niet kan verhapstukken is dat mensen alsmaar positief, optimistisch en naïef blijven tegenover de islam, tegenover de islam als godsdienst, als cultuur, als gedachtegoed, als politieke ideologie. Terwijl elk ander gedachtegoed ten diepste wordt gekritiseerd wordt de islam ontzien, ik denk uit angst. Onderwijl heet ik islamofoob en zij niet….

Een vriend plaatste een video van de site ‘allochtoonz’ op zijn tijdlijn op facebook. Ik keek er een paar keer naar maar knapte al heel snel af en drukte het weg. Dat herhaalde zich zo enkele keren. Totdat ik onlangs besloot het helemaal uit te kijken en er eventueel wat mee te doen. Dat doe ik nu bij deze door de tekst door te lopen en van commentaar te voorzien.

Klik voor de bewuste video hier

Als dat niet werkt, gebruik dan deze link: https://www.facebook.com/Allochtoonz/videos/1695064834132702/

De journalist zegt in de eerste zin: “9/11 toonde ons dat we andere culturen niet kennen”.

“We” zegt hij, wie zijn die we? Dat zijn wij de west Europeanen. Ja, wij Europeanen moeten de andere culturen kennen. Als we die niet kennen krijg je toestanden als op 9/11. Dat is zijn mening. Maar uitgaande van het idee dat culturen gelijk zijn, of naar gelijkheid zouden moeten streven mag je toch wel een wederkerigheid verwachten van niet westerse culturen vind ik. Die torenvliegers kenden onze westerse cultuur wel? Nou ja, ze hadden het idee het hart van de westerse cultuur te raken. Daarin werden en worden ze gesteund door het grootste deel van de moslim bevolking en ook door zo ongeveer de helft van de westerse bevolking die materialistisch denkt en alleen rationeel en wetenschappelijk analyseert. Zij hadden en hebben het wat mij betreft helemaal mis. Maar over het hart van de westerse cultuur gaat het nu niet.

De man gaat verder met te vertellen dat de verdere aanvallen op Irak en Afghanistan en ook de overwegingen om Iran aan te vallen wel door 9/11 zijn getriggerd maar uiteindelijk voortkomen uit onbekendheid met de moslimse wereld.

Ja, daar zit wat in. Het westen had kunnen inzien dat wegblijven en ons er niet mee bemoeien het beste zou zijn. Het is inderdaad een groot probleem dat de westerling vrijheid en democratie wil verspreiden om de welvaart van de niet westerse volkeren te bevorderen. Het was niet wijs, zelfs dom om te denken dat je dat kunt organiseren of opleggen. De westerlingen, in dit geval vooral de Amerikanen denken namelijk dat Arabieren en Afrikanen mensen zijn zoals wij. Wat in Japan en in het na-oorlogse Duitsland lukte zou hier dan toch ook moeten werken? In het filmpje hebben we kunnen zien dat de man ons westerlingen er van beschuldigt dat wij denken dat zij anders zijn dan wij. Het punt is dat we in het westen nou juist wél denken dat we allemaal hetzelfde zijn. Het is de islam die de gelovigen leert dat we niet allemaal hetzelfde zijn en ook dat godsdiensten en culturen niet gelijk zijn. Moslims blijken wat geloof en cultuur betreft inderdaad anders te zijn. Niet als individuele mensen natuurlijk maar wel als groepsleden van een cultuur. Westerlingen zoals deze man verbieden zichzelf dit onderscheid te maken en hier verder over na te denken. Duitsers misschien heel begrijpelijk nog wel het meest, want ‘het’ mag nooit meer gebeuren. De man wil niet alleen dat we de moslims begrijpen, nee we moeten begrip voor ze hebben. Begrip hebben dat is empathie hebben, medegevoel, sympathie en tolerantie. En natuurlijk goed christelijk vergeven en de fouten bij jezelf zoeken. Ik heb er geen begrip voor dat in die hele grote wereldwijde islamitische cultuur geen groepen opstaan die een einde kunnen maken aan voor-middeleeuwse waarden en normen.

“De Amerikanen hebben gezegd dat ‘deze 1.4 miljard terroristen plat gebombardeerd moeten worden”.

Jeetje wat een onzin, wat voor een journalist is dit, dit is een regelrechte leugen. Maar het maakt wel duidelijk waarom ‘allochtoonz’ dit plaatst en hem “Een Duitse journalist die de waarheid durft te vertellen” noemt. Kunnen ze zich lekker sterken in de opvatting dat het westen een genocide van plan was en misschien wel nog steeds is. Waarom is dit geen aanzetten tot haat en opruiing?

“Het is niet begonnen met 9/11 maar met 200 jaar Europese kolonisatie. Miljoenen moslims werden omgebracht door west Europeanen die veel gewelddadiger waren en zijn dan de moslims.”

Als volgens hem wij westerlingen hetzelfde zijn als moslims, waar is dan zijn voorbeeld in de Islamitische wereld van een pacifistische beweging? Waar is dan zijn voorbeeld van westerse individuen die over een gebeuren van 200 jaar nu met persoonlijke wraakgevoelens rondlopen en er een strijd op leven en dood voor over hebben? Dat kan alleen in een collectivistische cultuur die gevoed wordt door een godsbeeld en een mensbeeld waarin wraak en vergelding een belangrijke rol spelen.

“Dan komt er een optelsom van miljoenen doden door Duitse en andere westerse schuld waar moslims geen aandeel aan hadden. In de koloniale tijd hebben de moslims de wereld geen kwaad gedaan.”

Nee, dat kon ook niet juist vanwege die kolonialisering. Zo heeft die kolonisering de moslims toch nog kunnen vrijhouden van 2 eeuwen schuld aan gewelddadigheid. Maar hoe was het daarvoor en daarna? Hoe is het nu? Tsja, volgens deze goede man moet en zal het aan ons liggen, ook voor en na die twee eeuwen. Bovendien, in die twee eeuwen zou er dus iets gedaan kunnen zijn aan de onrechtvaardige ongelijkheid in de Islam van gelovige - ongelovige, man - vrouw en meester – slaaf, concepten stammende uit de 7de eeuw. Niet eens een gedachte aan verandering is ooit opgetekend. Wel gebeurde er in Turkije een eeuw geleden door Atatürk iets richting modernisering. Dat wordt nu door Erdogan op Islamitische wijze om zeep geholpen. Verder is het zo dat in de koloniale tijd en ook nog even daarna steden als Beiroet, Damascus en andere steden tamelijk multicultureel waren. Nu de invloed van het kolonialisme verdwenen is, zijn de percentages Christenen, Joden en andere niet moslims daar weer terug van ongeveer 20 procent (Libanon was zelfs voornamelijk christelijk) naar nu ongeveer 3 procent. En dat is onze schuld omdat we daar 200 jaar gekolonialiseerd hebben? Nee, er zat in ieder geval toch wel een klein voordeeltje in dat koloniale tijdperk. Tenminste als je voor gelijke rechten en rechtvaardigheid bent, en dat is deze meneer blijkens deze video. Dat voordeeltje is verdwenen door de dekolonisatie als je het mij vraagt. Niet dat ik voor rekolonisatie ben hoor, trek dat niet als conclusie.

We moeten er kennelijk begrip voor hebben dat ze wraak willen, dat ze ons haten.

"Dan wordt nog even toegevoegd dat ook de Fransen heel Algerije poogden plat te bombarderen."

De Fransen schijnen daar inderdaad vreselijk te hebben huisgehouden. Maar waarom al die beschuldigingen en optelsommen van doden? Het moet volgens mij aantonen dat de moslims goede redenen hebben om wraak te nemen en een gevoel van zoete wraak en gerechtigheid te ontlenen aan terrorisme. Dat wordt begrijpelijk door die twee eeuwen kolonialisme. En waar hij het nu niet over heeft; natuurlijk ook door de kruistochten. Dat is nog langer geleden maar de ziel en het persoonlijke zelfbesef van de mohammedaan strekt zich nou eenmaal over vele eeuwen uit. Wij moeten onze schuld bekennen en het begrijpen, nee we moeten begrip voor ze hebben. Wat een boetvaardige christelijke Duitser is dit zeg. Nou, begrijpen doe ik het wel maar ik heb er absoluut geen begrip voor.

“Terrorisme wordt gecreëerd door onrechtvaardigheid. Je kan het terrorisme alleen bestrijden met rechtvaardigheid. En wij W. Europeanen deden het tegenovergestelde. Daarom vielen er (slechts?) 3000 doden in de torens - en wij hebben honderdduizenden onschuldige doden gemaakt in Irak”

Zou het begrip rechtvaardigheid in iedere cultuur hetzelfde zijn? Maar los daarvan, wat zou dan die gerechtigheid geweest moeten zijn? Saddam door laten gaan met (gemiddeld) 280 doden per dag te laten maken en met zijn genocide op Koerden en anderen die hem in de weg stonden? Erkennen dat de moslims anders zijn, we ze niet begrijpen en niets doen? Of geloven dat het mensen zijn zoals wij en vuile handen maken en een slechte naam accepteren? Wat was rechtvaardig daar. Wat is rechtvaardigheid. En is er een verschil tussen rechtvaardigheid en het gevoel onrechtvaardig behandelt te zijn of door het leven onrechtvaardig toebedeelt te zijn? Wat had er dan gedaan moeten worden of kunnen worden? Wanneer doe je het goed? Wie doet goed? Wat is goed in deze?

De man speelt hier wat mij betreft sterk in op emoties en sentimenten, hij is een ware populist. De moslimjeugd staat op de achterste poten en de naïeve, optimistische positieven buigen deemoedig en schuldbewust het hoofd.

“Hierna gaat hij nog even de diepte in. Jodendom, Christendom en islam zijn alle drie Abrahamitische godsdiensten. “Zo veel gelijkenissen. De moslims geloven in Jezus en Maria”, zegt hij bijvoorbeeld.”

Hier kan ik niet anders concluderen dan dat hij heel bevooroordeeld gelezen heeft. Want wat een onzin wordt hier binnen gesluisd. Dit is nou echt een voorbeeld van een gevaarlijke halve waarheid.

Jezus en Maria komen inderdaad voor in de Koran. Maar op totaal andere wijze dan hier wordt gesuggereerd. Er wordt natuurlijk helemaal niet in de christelijke zin in Jezus geloofd. Ik persoonlijk begrijp dat heel goed. Vanuit mijn theosofische verleden zie ik Jezus op bijna dezelfde manier als de mohammedanen. In een discussie en vergelijking tussen Islam en christendom kan je dit echter niet zo naar voren brengen. Jezus wordt in de koran nou juist ont-christelijkt, ont-goddelijkt en de kern van het christendom wordt daarmee ontkent. Er wordt in de islam de vloer aan geveegd met het concept van Christus als de zoon van god, zoon in de zin van gods geboorte als mens of 'in de mens'. Dat worden in de Islam leugens genoemd die Mohammed kwam rechtzetten. Het goddelijke blijft bij hem ver verwijderd van de mens. De mens moet zich aan Allah onderwerpen, als slaaf aan Allah gehoorzamen.

Dan komt hij met nog een wijsheid van hoog kaliber. “Wij denken dat zwarten, Arabieren en moslims niet zijn zoals wij” en dat “wij bijzonder zijn”. “Wij zijn verborgen racisten”. Wij, dat zijn de blanke westerlingen, de ongetinten natuurlijk.

Nou van dat alles merk je bij moslims natuurlijk helemaal niets, maar niet heus. Een groot applaus en hiep hiep hoera op sites zoals allochtoonz zal hij hiermee oogsten. Laat die ongelovige westerlingen vooral doorgaan met hun introspectieve zonden zoekerij en hun fouten vinderij, zonder dat van ons moslims te vragen, nee zelfs niet te verwachten.

Zijn definitieve oplossing

“Alle mensen hebben gelijke rechten. Hebben recht op gelijke behandeling en gerechtigheid.”

Als we (wij westerlingen) dat doen zal terrorisme verdwijnen. Mijn god, wat vind ik dit erg. Wat een bijna vuil te noemen mix van een open deur en weer zo’n gevaarlijke halve waarheid. Niet gelijke rechten en gelijke behandeling verlangen van de Islam aanhangers. Geen wederkerigheid vragen is naïef op het gevaarlijke af. Hij beschuldigt de westerling van arrogantie, van het gevoel van “wij zijn bijzonder”. Hij blijkt de westerling in ieder geval zo bijzonder te vinden dat het helemaal aan het begrip van die westerling ligt om het geweld uit de Islam te halen. Overigens, hij spiegelt hier misschien wel de vrome moslim die zelf ook concludeert dat hij niet goed genoeg gelooft en niet zuiver genoeg de leer volgt waarvan als gevolg de Islam nog steeds niet de wereld regeert. De man heeft er verder kennelijk geen benul van dat de O.I.C. (52 moslimlanden in de wereld) naast het ondertekenen van de Universele Rechten van de Mens nog een eigen Islamitsch verdrag van de rechten van de mens hebben ondertekend waarin een laatste artikel zegt dat geen enkele regel tegen de sharia mag ingaan. Want Allah weet het beter.

Waar ik maar niet over uit kan is dat goed opgeleide westerlingen en zelfs journalisten zo kunnen denken en handelen. Aan de andere kant, vroeger dacht ik ook zo. De meesten van mijn kennissen en vrienden nog steeds. Het verschil tussen hen en mij is ongeveer gelijk aan mij nu, en mijn persoon van 25 jaar geleden.

Waar is de evenwaardigheid en waar is de wederkerigheid

Wij moeten natuurlijk de positieve invloed van de Islam en Arabië op de westerse cultuur erkennen, en waarderen. Oké, natuurlijk. Ook al is dat een beetje moeilijk doordat het gepaard ging met kolonisaties in Spanje en de Balkan en stonden er moslimlegers tot bij Poitier en bij Wenen. Omgekeerd willen we ook graag dat de positieve invloeden van de westerse kolonisatie erkend en gewaardeerd worden. Gelijke monniken, gelijke kappen, wederkerigheid lijkt me gezonder dan in dankbaarheid de Arabische invloeden te delibereren terwijl de positieve invloeden van de westerse kolonisaties in schuld en schaamte verzwegen moeten worden.

Wat is er toch aan de hand in de hoofden van die deugmensen. Vragen ze van Arabische en Turkse mensen ook om de christen, de westerling te begrijpen, hem te kennen en begrip voor hem te hebben? Heeft er dan geen kolonisering en arabisering plaats gevonden van Marokko tot Indonesië? Was er dan geen Mohammedaanse kolonisering en islamisering tot in Europa en Afrika waardoor er wellicht in het westerse onderbewustzijn enige terughoudendheid en zelfs argwaan zou kunnen bestaan? Is het dan niet zo dat slavernij vanuit de Islam gesanctioneerd wordt en dat pas nadat het westen de slavernij afschafte de islamitische culturen schoorvoetend volgden en dat het nog steeds niet volledig beëindigt is?

Moet dit alles niet gekend worden en betrokken worden in een poging tot begrijpen om hopelijk ooit uit te komen bij 'begrip hebben'?

Tot slot voor deugmensen een mantra om 5 maal daags te herhalen (je wilt toch wat leren van andere culturen, niet?). "Angst bij jezelf onbewust houden d.m.v. ontkenning en onderdrukking of door verbloeming met positiviteit en vervolgens die angst wel waarnemen bij anderen heet projectie".

vrijdag 16 juni 2017

De Islam roosteren, yoga voor molims.

De filosoof Ramadan verkondigde na een discussie met Ayaan Hirsi Ali al vingerwapperend dat essentialisme een racistische daad zou zijn. Daaruit begreep ik dat de erkenning van en de kritische analyse op de essentiële bronnen van de Islam uit den boze is en verboden zou moeten worden. Immers, racisme is ook verboden.

Je zou kunnen zeggen dat essentialisme nog een stap verder gaat dan wat we zeggen met: ‘aan de vruchten kent men de boom’. Die volgende stap gaat over de vraag, waar komt die boom vandaan. Die komt uit het zaad. Het zaad van de Islam is de Koran samen met de woorden, daden en levenswandel van Mohammed. In het meer verre (dan het islamitische) oosten zijn filosofische richtingen die bepleiten dat men het zaad van een verschijnsel bewust moet worden om het te begrijpen en indien nodig op te lossen. De doorgaande cyclus van zaad – boom – vrucht - zaad- boom vrucht enz. enz. noemt men karma. Hoe bevrijdt men zich van karma? Door het zaad van karma onschadelijk te maken.

Hoe wordt volgens de yogi’s het zaad van karma onschadelijk gemaakt? Dat wordt duidelijk gemaakt met een gelijkenis. Men roostert het zaad, geroosterd zaad zal niets meer voortbrengen. Simpel, je neemt het zaad, doet het in een pan, zet dat op het vuur en roosteren maar. Maar dat is de gelijkenis. Wat wordt daar in de yogapraktijk nou mee bedoeld. Het zaad van je karma is je diepere overtuiging, je opvatting over de dingen en zaken, het leven, de werkelijkheid. Die overtuiging, dat zaad bak je in de pan van je aandacht, die verhit wordt met het vuur van inzicht en bewustzijn dat in die meditatieve praktijk ontstaat. In de yoga is dit een heel persoonlijk bewustwordingsproces. Maar we kunnen dit van het persoonlijke niveau natuurlijk overzetten naar politieke, culturele en maatschappelijke systemen. Bijvoorbeeld analyseren we al heel kritisch het kapitalisme, socialisme, christendom, jodendom, de westerse cultuur enz. Wat is dan het zaad? Dat zijn dan de leringen, de dogma’s, de waarden, normen en uitgangspunten, de vooronderstellingen enz. die we vaak onbewust in ons dragen en door welks bril we de realiteit zien. Of juist niet goed zien natuurlijk.

Wanneer we bevrijding van de problematische Islam nastreven moeten we dus het zaad van de islam, de essentie van de Islam onschadelijk maken door het in ons bewustzijn te roosteren. Nou ja, we? Als niet moslim moet ik toch zeggen, ze. Namelijk de moslims, zij zijn de dragers van dat karma.

In onderstaand filmpje zien we Hamed Abdel-Samad het zaad van de Islam roosteren. Het mooie is; hij heeft het helemaal niet van de yogi's geleerd. Hij heeft het helemaal van zichzelf. Het geeft hoop en moed om te zien dat vrijheid van denken en streven naar bewustwording overal de kop op kan steken, ook in de Islam. Wij kunnen er verwelkomend en ondersteunend naar kijken en helpen waar het nodig is en kan. Zo is dit stukje ook bedoeld. laten zien dat het een universeel principe is om naar bevrijding te streven en om vrij te denken. Overigens, over denken gesproken, dus heel wat anders dan wat DENK in Nl. ons voor lijkt te willen schotelen.

Klik hier voor het filmpje. Helaas, ik ontdek nu dat het filmpje is verwijderd. Ik geloof de onschuldige uitleg over de verwijdering niet. Ik ben bang dat het te maken heeft met de politiek correcte stroom waarop Facebook wil varen. Maar op als je frans kan lezen is dit op YouTube te vinden: https://www.youtube.com/watch?v=9R6z_aW2eX0

zondag 14 mei 2017

Caritas en de goedzakkendruk

Een zekere Dr. Wim Klever zei:

“Caritas aan niet-naasten is bedenkelijk. Zij zijn waardeloos (voor ons). Met hulp vermeerderen we onze vijanden en benadelen we onszelf.”

Daar valt wel het een en ander tegenin te brengen, bijvoorbeeld vinden velen dat er geen niet-naasten zijn omdat we allemaal mensen zijn en allemaal in hetzelfde schuitje (de hele aarde) zitten. Zo verdeel je de mensheid in wij en zij, dat is uitsluiting enz. enz.

‘Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen’, is de titel van een soort van nieuw volkslied voor degenen die zich wereldburgers voelen en zichzelf tot wereldburgers verklaard hebben. Ondertussen tellen we op dit schuitje (de aarde) ongeveer zeven miljard naasten. Als je dat te veel vindt dan ben je een egoïst op z’n minst en moet je aan je invoelingsvermogen werken of misschien kom je er vanaf met het predicaat; xenofoob. Dat invoelingsvermogen laten groeien gaat vaak van start na de opmerking: ‘wat als jij in die positie verkeerde’? Of; ‘en als jij daar nou een geboren was’? Als je reageert met de opmerking; ‘als mijn tante ballen had was ‘t mijn oom’, dan ben je zwaar de pisang en dat voel je dan misschien weer wel aan. Daarom zeg je dat niet en verdraag je de druk van de goedzakkenfilosofie.

Op mijn Franse les van deze week vertaalden we een lied; ‘Les restos du coeur’, de restaurants van het hart. Dit lied heet al jaren (l’Hymne des enfoirés) het volkslied van de behoeftige arme drommels te zijn. Het wordt gezongen aan het begin en einde van liefdadigheidsconcerten om geld op te halen voor voedselbanken. In dat lied komt deze zin voor: “Als wij aan jullie denken is dat eigenlijk egoïsme, morgen maken onze namen die lijst misschien nog groter”. (Si nous pensons á vous c’est en fait égoïste, demain nos noms peut-être grossiront la liste.) Deze gedachtegang kennen we wel, het is het zogenoemde ‘welbegrepen eigenbelang’ om andere mensen te helpen. Help de ander want je kan ook in die positie komen. Of, erken je kwetsbare positie ook al heb je op dit moment geluk, wees solidair. De stelling van Dr. Wim Klever lijkt diametraal tegenover de idealen van dit Franse lied en de goede bedoelingen van de meerderheid van ons te staan. Het lijkt egoïsme tegenover altruïsme, liefdadigheid, solidariteit en eenheidsdenken.

Maar is dat wel zo. Naar mijn mening zijn het twee kanten van eenzelfde soort van denken waarin inderdaad wel twee tegengestelde praktische posities ingenomen worden. Maar in beide gevallen is er ego en eigenbelang in het spel, bij de een open en bloot naar buiten gebracht en bij de ander verborgen in een samenwerken tegen ongeluk en armoede. Net zoals we dat kennen van gastvrijheid met de onuitgesproken afspraak dat de gastheer bij jou op dezelfde manier gast zal kunnen zijn. Kan dat niet dan zal je dat merken, dan krijg je een veroordeling of ‘je hoort er niet (meer) bij’. Eigenlijk is het ruilhandel. Op zich allemaal heel menselijk. We moeten ons niet verbeelden dat het meer is dan ego en sociaal overlevingsinstinct, dat het liefde zou zijn, liefde dat boven dat alles zou uitstijgen. Liefde is geven om te geven. Niet omdat het moet, niet omdat er (bewust of onbewust) een ideaal of principe of gebod een rol speelt. Op die manier wordt er maar weinig gegeven denk ik. Maar aan de andere kant, of het nou uit zuivere of uit onzuivere motieven is, in de praktijk helpt iedere hulp. Dus waarom dit gefilosofeer zou u tegen mij kunnen zeggen maar doet u dat een andere keer.

Als het om de praktische uitwerking gaat, om het concrete effect van de hulp dan zou die gedachte van Wim Klever niet van de hand gewezen moeten worden als egoïstisch. Er zit heel veel waars in die stelling. Daarop doordenkend; hoeveel arme en ellendige levens zijn er in bijv. Afrika in gang gezet door levensreddende hulpprogramma’s voor baby’s. Hoeveel doden zijn er gevallen in de middellandse zee door de lokkende hulpprogramma’s van Europa. Dus wanneer het om het praktische reddende effect gaat wees dan ook praktisch en laat je niet leiden door emoties die je aan jezelf en anderen als liefde verkoopt. Werkelijke liefde zou een overlap met wijsheid hebben vermoed ik. Maar ook al bezit een mens liefde mét wijsheid toch zal ook die voor de situatie kunnen komen te staan om uit twee slechten de minst slechte te kiezen. Met alleen maar levensreddende emoties zal dat niet lukken lijkt me want dan willen we emotioneel en blind alles en iedereen redden waardoor tenslotte de reddingsboot zal zinken. De in de steek gelaten landen en culturen blijven dan ook qua bevolking berooid achter en de hele wereld is dan de derde wereld of erger.

Groot respect voor Paul collier, een man die durft te denken en niet in emoties blijft hangen. Lees alhier.