vrijdag 30 mei 2014

Farzana ’s steniging: Mahommedanisme in het kwadraat

Mohammedanisme is een term die ik gebruik voor mensen die Mohammed ’s leven als voorbeeld nemen. In een land als Pakistan geld de Sharia, de wet die gebaseerd is op zijn voorbeeldige leven. Het gevolg daarvan is dat het de inwoners van dat land steunt en inspireert om precies dat te doen, Mohammeds voorbeeld volgen. Het zou een stap vooruit zijn gemeten naar hun vroegere heidense culturen. Zie deze link.

Drie dagen geleden werd Farzana Parveen, een 25 jarige zwangere vrouw dood gestenigd door haar familie om hun eer te redden, want ze had overspel gepleegd en was voorhuwelijks zwanger. Dit gebeurde midden in de stad Lahore. Volgens haar echtgenoot die ook werd aangevallen maar verder machteloos was, stond de politie erbij en keek ernaar.*1) Na afloop heeft de politie de vader en de familie van de vrouw gevangen genomen. Ook ontstonden er hevige protesten in de stad. Het is dus niet zo dat iedereen in Pakistan hier voor is. Het beleid is wel erg slap te noemen, kennelijk onder druk van de heersende cultuur en van het geloof; de godsdienst van de vrede. De godsdienst en de cultuur is sterker dan de wet. Wat natuurlijk niet heel vreemd is als die wet een direct aftreksel uit diezelfde godsdienst is.

Waarom kies ik de titel Mohammedanisme in het kwadraat? Dat is omdat ik me een vergelijking herinner tussen Mohammed en Jezus waarin ook steniging van een overspelige vrouw voorkomt.*2) Ik geef eerst de voorbeeldige handelingen van Mohammed. Straks die van Jezus.

In de overleveringen van Mohammed; de Hadith (boek 17:4206) staat het verhaal van een vrouw die voor Mohammed wordt gebracht. Ze wordt verdacht van overspel en de vraag is wat er met haar moet gebeuren.

De vrouw is afkomstig van de Ghamid, een stam in het Zuidwesten van Saoedi-Arabië. Ze beseft dat ze heeft gezondigd en wil graag dat Mohammed haar zuivert zodat ze toch toegang kan krijgen tot het paradijs. Als Mohammed heeft vastgesteld dat ze inderdaad overspel heeft gepleegd, en ook zwanger is, zegt hij tegen haar:

“Ga naar huis, breng je kind ter wereld en kom dan terug.”

Nadat het kind geboren is komt de vrouw terug bij Mohammed, met haar kind verpakt in een doek en ze zegt:

“Hier is het kind dat ik gebaard heb.”

Mohammed antwoordt haar:

“Ga weg en voedt je kind voor twee jaar, totdat hij gespeend is.”

De vrouw doet dit en komt dan weer terug bij Mohammed.

“Allah’s apostel, hier is hij; hij is gespeend en eet nu voedsel.” Ze geeft haar kind een stukje brood om aan Mohammed te laten zien dat hij nu vast voedsel kan eten. Mohammed pakt het kind van haar en geeft het aan één van de aanwezige moslims. Vervolgens geeft hij opdracht om een greppel te graven. De vrouw wordt erin gezet en tot aan haar schouders ingegraven. Daarna wordt ze voor de ogen van haar kind gestenigd tot de dood erop volgt.

Hier kan je van alles bij bedenken. Was het barmhartigheid voor het kind van Mohammed? Vond hij misschien mannelijke moslims wel van belang in de toekomst? Voor ons nu niet zo van belang. Mijn punt is dat de vrouw niet zwanger werd gestenigd. Farzana Parveen wel. Daarom noem ik dit Mohammedanisme in het kwadraat. Ik verwacht van de verdedigers van de Islam dat ze de daad van Parveen ’s familie zullen afkeuren omdat Mohammed dat nooit gedaan zou hebben. In Soedan zit Meriam Ibrahim in het gevang haar doodstraf af te wachten vanwege overspel én afvalligheid. Mijn redenering volgend zou men zich in Soedan beter houden aan het letterlijk volgen van Mohammeds voorbeeld. Of men daar overweegt haar twee jaar te geven voor de opvoeding van haar kind weet ik niet, ik heb daar te weinig informatie over. Wellicht maakt het in de Mohammedaanse geest iets uit dat Meriam een dochter heeft en geen zoon. In bovenstaand verhaal zie je wat Mohammed deed, ik schrijf dit hier op omdat ik niet verwacht dat de Islamverdedigers dit in hun verdedigingen zullen noemen.

Nu de inspiratie en het voorbeeldgedrag van Jezus.

Johannes 8 zegt dit: Jezus ging naar de Olijfberg, en vroeg in de morgen was hij weer in de tempel. Het hele volk kwam naar hem toe, hij ging zitten en gaf hun onderricht. Toen brachten de schriftgeleerden en de farizeeën een vrouw bij hem die op overspel betrapt was. Ze zetten haar in het midden en zeiden tegen Jezus:

'Meester, deze vrouw is op heterdaad betrapt toen ze overspel pleegde. Mozes draagt ons in de wet op zulke vrouwen te stenigen. Wat vindt u daarvan?’

Dit zeiden ze om hem op de proef te stellen, om te zien of ze hem konden aanklagen. Jezus bukte zich en schreef met zijn vinger op de grond. Toen ze bleven aandringen, richtte hij zich op en zei:

‘Wie van jullie zonder zonde is, laat die als eerste een steen naar haar werpen.’

Hij bukte zich weer en schreef op de grond. Toen ze dat hoorden gingen ze weg, een voor een, de oudsten het eerst, en ze lieten hem alleen, met de vrouw die in het midden stond. Jezus richtte zich op en vroeg haar:

‘Waar zijn ze? Heeft niemand u veroordeeld?’

‘Niemand, heer,’ zei ze.

‘Ik veroordeel u ook niet,’ zei Jezus. ‘Ga naar huis, en zondig vanaf nu niet meer.’

De verdedigers van de Islam brengen wanneer het hun zo uitkomt naar voren dat Jezus ook een van hun profeten is. Of ze vertellen dat doden niet mag volgens de Islam, enz. enz. Vooralsnog zijn ze machteloos om in de praktijk iets te doen aan deze praktijken in die landen waar de Sharia bepalend is. De daders beroepen zich op het leven van Mohammed dat hun culturele waarden en normen volledig accommodeert, inspireert en steunt. Het enige wat er voor moslims die verandering willen op zit (zoals bijv. Kemal Ataturk, en op dit moment lijkt ook Egypte militaire eieren voor zijn geld te kiezen) is dan om met harde hand een autoritair bewind te voeren om deze gebruiken een halt toe te roepen.

Het westen, dat graag Jezus’ ethiek ten voorbeeld stelt gelooft heilig in de gelijkwaardigheid van godsdiensten en culturen alsmede in godsdienstvrijheid. Westerlingen mogen van zichzelf zulke autoritaire en ondemocratische regimes niet steunen. Ze geloven in gelijkwaardigheid en uiteindelijke goedheid van de mens, en pleiten daarom voor godsdienstvrijheid en respect voor alle culturen.

Wat van daaruit voor de hand ligt om te doen is de verdedigers van de Islam geloven en aannemen dat steniging een uitwas is van extremisten, dat het niet Islamitisch is. Dat is het wel, want islam volgt het voorbeeld van Mohammed, islam is Mohammedanisme. Een herziening, een herinterpretatie (Itjihad) onder hun is hard nodig. Waarom gebeurd dat niet? Omdat men vreest dat er dan niets meer van de Islam over zou blijven. Omdat men vreest het paradijs te moeten missen en in de hel te zullen branden. In de praktijk ook omdat iemand die veranderingen wil aanbrengen met de dood bedreigt wordt, ook weer geheel volgens het voorbeeld en de woorden van Mohammed.

Kritiek op de Islam noemen ze desalniettemin een fobie, een ziekte. Wat een onzin.

*1) Er was met deze ‘echtgenoot’ nog wel wat meer aan de hand, zo doodde hij zijn eerste vrouw om met deze Farzana een huwelijk aan te kunnen gaan……. Maar dit valt buiten het punt dat ik wilde maken.

*2) Gevonden op internet, ik kan de herkomst niet meer vinden om de schrijver te vermelden.

P.S. Dit artikel is onder een iets andere naam ook verschenen op 'De Nieuwe realist', klik hier

Update 2 Juni

Trouw meldt dat ook Islamitische geestelijken het gebeurde zeer tegen de borst stuit. Ze noemen het 'zeer verwerpelijk' en 'on- islamitisch'.

Nou zeg, heb ik dit hele artikel helemaal voor niets geschreven. Ik zit helemaal mis volgens de Ulema raad van Pakistan. 'Het is meer cultuur dan religie en het staat niet in de koran' zegt het artikel, lees hier. Maar ik, arrogante ongelovige als ik ben wil hun er toch wel even op wijzen dat de sharia gebaseerd is op de overgeleverde handelingen en woorden van Mohammed, en niet zozeer op de koran. Daar komt wat mij betreft nog bij dat Mohammed zelf deel uitmaakte van die cultuur en met zijn gedrag deze cultuur eigenlijk sanctioneerde, zie bovenstaande vergelijking met Jezus. Tenzij ze natuurlijk werkelijk een andere interpretatie gaan brengen. Tot nu toe is het commentaar dat alleen zij, de sharia rechtbank een doodvonnis zouden mogen uitspreken, niet dat het afgeschaft wordt. Ze zouden dan ingaan tegen het woord van Allah en Mohammed. Ze spreken er schande van als het volk de sharia ten uitvoer brengt maar als ze werkelijk verandering willen moeten ze hun sharia herzien en liefst afschaffen.

Verder werd vandaag ook bekend (hier) dat Meriam Ibrahim in Soedan ‘gewoon’ zal worden opgehangen, zij mocht dus nog wel eerst haar dochtertje ter wereld brengen. Het kind zogen tot het twee jaar is, zoals Mohammed besloot, is er voor haar kennelijk niet bij. (Misschien omdat het een dochtertje is i.p.v. een zoontje?) Handtekeningen acties dan maar. Frans Timmermans zal daar niets uit gaan richten, die gaat de handelsbelangen veilig stellen in Saoedi Arabië, het kernland van deze onmenselijke regelementen. Hij gaat als koopman onze ziel verkopen daar, maar praten kan ie als een dominee, toch een echte Hollander dus deze trotse Limburger. Lees over hem hier.

Update 6 Juni

Ik moet een deel van mijn kritiek op Timmermans terugnemen. Herman Meijer schrijft hier: "Minister Timmermans riep de ambassadeur van Sudan op het matje. Deze PvdA-minister doet vaak hele gekke en rare dingen, maar dit is een goede actie" en daar ben ik het mee eens.

Update 23 Juni

Volgens dit bericht is Meriam Ibrahim vrijgelaten. Er werden 240.000 protest handtekeningen opgehaald waarvan 130.000 in Nederland volgens dit artikel.

Je wordt er als lezer al kierewiet van, hoe moet het dan wel niet voor die vrouw zijn. Vandaag, de 24ste is ze weer opgepakt. Lees hier.

Update 1 Juli

Het blijft een ongelooflijke on-going story, moet je dit hier lezen.

maandag 26 mei 2014

Zwarte pieten in de zomer (8)

In plaats van samen te scrabbelen spelen we deze zomer het ‘zwarte pieten’ spel.

Elkaar de zwarte piet toespelen komt van het ‘zwarte pieten’. Dat is een kaartspel waarbij de verliezer met een kaart blijft zitten; wie de verlieskaart heeft, heeft de zwarte piet. Dit gegeven op zichzelf wordt ook alweer als een bewijs gezien van onze Nederlandse racistische aard, die wij stijfkoppen als we zijn maar niet willen opgeven.

Dit hele jaar door zijn de zwarte gemeenschappen en hun aanhang bezig om ‘sinterklaas en zwarte piet vierders’ de zwarte piet toe te spelen. Serieuzer gezegd, hen de racisme en slavenhalers kaart toe te spelen. Een week of wat geleden zag ik op de TV een zwarte mevrouw geïnterviewd worden met de vraag wat ze vond dat er moest gebeuren met zwarte piet. “Ik vind dat zwarte piet, uh ik bedoel - piet, een ‘blond met blauwe ogen knecht’ van de sint moet zijn”, zei ze.

Een van de actievoerders die op een uitspraak van de rechter wacht (op 3 Juli) liet weten: “Ik wil van de rechter horen of Zwarte Piet racistisch is. Tenzij hij voortaan blond haar en blauwe ogen heeft, gaan wij door. Desnoods tot het Europees hof”.

Waar zijn deze mensen mee bezig. Ze zijn Nederlanders en weten verdomde goed dat Sinterklaasvierders niks racistisch in de zin hebben. Ze gebruiken volgens mij een typisch Nederlands volksfeest uit rancune, uit wrok. Ze willen een slag toebrengen. Ze hebben daar ook behoefte aan vanuit hun blijvende vasthoudendheid aan hun slachtoffer-identiteit. Ze gebruiken dan de zogenaamde macht van de zwakte, slachtoffermacht. Overigens geloof ik wel dat velen van hun zich gekwetst voelen. Ik begrijp ook wel dat mensen die zich gekwetst en vernedert voelen hun waardigheid weer terug willen pakken. Maar ik ben het niet eens met hun uitleg, hun verhaal bij hun gekwetste gevoelens. Elders op deze site vind je daar meer over. Ik geloof niet dat ze dit bewust en expres doen maar ik zie vooral macht en wraak behoefte.

Slachtofferisme

Dit werkt als volgt. Er wordt ingespeeld op een beeld van de slechte blanke slavenhouder en de onschuldige goede zwarte. Er wordt ook ingespeeld op het schuldige geweten van de blanke mens, die heeft nl. een slecht zelfbeeld. Ik wijdt daar nu niet verder over uit behalve dit; de “door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn allergrootste schuld” mantra zit dit zo diep in ons dat vijftig jaar kerkloosheid daar niets aan veranderd heeft.

Een blank schuldig geweten tegenover zwarte mensen is de speelgrond van dit zomerse zwarte pieten spel. Er wordt dus op de schuldknop gedrukt zodat zij nu kunnen doen wat ze willen. Ze hebben dan de macht. Hier blijkt de wraakbehoefte. Toen hebben jullie mij en ons misbruikt en onmenselijk behandeld, net goed dat je je nu rot voelt. Nou hebben wij jullie eens te pakken. Gerechtigheid! In het gebruik van die schuldknop ligt de kracht van de zwakte, de macht van het slachtoffer.

Daarvoor moeten zij echter wel die identiteit van slachtoffer blijven vasthouden natuurlijk, dit is de kern van het slachtofferisme. Dat kan door daar veel over te studeren, de geschiedenis naar eigen (slachtoffer)voordeel uit te leggen, het levend houden middels geschiedenis en monumenten onder het mom van ‘dat nooit meer’ en 'op dat wij niet vergeten’ enz. zodat ze dit ons nog generaties lang kunnen blijven nadragen. Zo blijven ze macht houden, zo hebben ze een stok achter de deur tegenover die racistische blanken. Ik geloof niet dat iemand dit bewust en expres zo zal bedenken en bedoelen maar dit is wel hoe ik het zie werken.

Behalve dat hier misbruik wordt gemaakt van schuld en angst vind ik ook dat hier misbruik wordt gemaakt van politieke correctheid en de angst voor rassendiscriminatie. Het maatschappelijke debat, de discussie wordt hiermee geen goed gedaan.

Van mij mogen die zwarte actiegroepen op dak gaan zitten met hun beschuldigingen. Laat ze het houden bij hun ware slachtofferschap zover ze dat echt hebben en nog kunnen terugvinden door al dit slachtofferistische gepolitiseer heen. Mij hebben ze er niet mee. Ik heb geen enkele racistische conotatie gevoeld of gedacht toen ik jong was en ook niet toen ik kinderen in die leeftijd had. Zwarte piet is niet racistisch.

Maar het is nu wachten op de uitspraak van de rechter op 3 Juli. De rechter gaat dan uitmaken of zwarte piet kwetsend is of niet. Wat een vak zeg. Het gevolg van het aanvaarden van de aanklacht zal zijn dat er 'ge-zie-je-nou-wel-t' wordt naar de blanke sinterklaasvierders en dat een stuk volkscultuur als een soort van misdaad tegen de menselijkheid wordt aangemerkt. Wat zal dat een vooruitgang geven....

zondag 18 mei 2014

Baudet vecht tegen de tijdgeest

In augustus 2011 schreef ik een stukje over de tijdgeest, spiritualiteit en politiek, hier te lezen. Ik herschrijf het nu met de bedoeling om iets van een alternatieve denkwijze over maatschappelijke ontwikkelingen te laten zien. In de geest van mijn vorige stukje over esoterie en moderniteit dus.

In het alternatieve circuit geldt dat er een nieuw tijdperk, een nieuwe cultuur is aangebroken in het laatste kwart van de vorige eeuw. Astrologisch gezien liep toen het vissen tijdperk van meer dan 2100 jaar ten einde. Het vissen tijdperk was het tijdperk van het christendom waarin de mensheid zou moeten worstelen om iets van liefde te gaan begrijpen en zo mogelijk implementeren in het culturele en sociale leven. Ik denk dat dat gelukt is in de vorm van het Humanisme, het kind van de christelijke cultuur wat uitgemond is in de Universele rechten van de mens.

Nu zou er een nieuwe cultuur aangebroken zijn in de vorm van het aquarius tijdperk, het waterman tijdperk. De grote les voor de mensheid is nu broederschap, universele broederschap wel te verstaan. Eigenlijk dat wat 100 jaar eerder al door de spirituele (o.a. theosofische) beweging in gang was gezet. Moeilijk aan te tonen overigens of er een daadwerkelijk oorzakelijk verband of voorbereiding was van die theosofische beweging vanaf 1875 op die van een eeuw later rond 1975. Voor velen die een complot of samenzwering zien is dit wel een aanlokkelijke gedachte.

Hoe dit ook zij, als een soort van perenerende (overwinterende) plant stak het alternatieve onkruid rond 1975 opnieuw de kop op. Perennial Philosophy geheten tegenwoordig, in het Nederlands eeuwige wijsheid genoemd. Dit keer bleken de omstandigheden wel heel erg gunstig. Het bereikte nu zelfs de ‘bovencultuur’. Er werd gezongen over ‘the age of aquarius’, in de musical Hair, die populair werd in de hele wereld en er verscheen een boek: De Aquarius Samenzwering.

Gebeurtenissen kan je natuurlijk op vele manieren waarnemen, interpreteren en benoemen. De zgn. esoterische zienswijze stipte ik hierboven al even aan, ik heb gemerkt dat de gestudeerde elite dit een achterhaalde romantisch-religieuze visie en houding noemt. De visie waar die gestudeerde elite zich in verschanst is de rationeel kritische wijze die historische, politieke en sociaal economische verklaringen voorop stelt. Van deze laatste weet ik erg weinig, behalve wat ik in kranten, artikelen en een enkel boek heb opgepikt. Wel heb ik begrepen dat men deze alternatieve beweging daar als een soort echo van De Verlichting ziet, en met name van het Duits Idealisme van o.a. Kant. Verder spreekt men bijv. over ‘cultureel marxisme’.

De tijdgeest

Hoe werkt de tijdgeest. Wat is dat eigenlijk voor iets? Tijd is altijd tijd. Maar als we dat zeggen hebben het over kloktijd. Psychologisch kan een bepaalde tijd heel lang of juist heel kort duren. Bij tijdgeest is er denk ik nog weer wat anders aan de hand. Het woordje geest is nu aan tijd toegevoegd; tijdgeest. Niet altijd wordt dat woord in zijn geheel uitgesproken. Bijvoorbeeld als we zeggen. ‘het was een hele andere tijd toen, alles was anders’ of ‘mensen dachten anders en er golden andere regels, gewoonten en gebruiken’. Dingen die we nu gewoon vinden vonden we toen helemaal fout. Oftewel, de geest is veranderd, er was een andere geest in die tijd.

In verband met de aanstaande Europese verkiezingen las ik onlangs een artikel over Thierry Baudet. Daarin werd een ouder interview van Co Welgraven met hem aangehaald van 1 Sept. 2012

Ik haal daar het volgende uit aan omdat hij een inhoud van het woord tijdgeest geeft:

“Baudet: "Het Hof heeft onlangs uitgesproken dat de SGP ook vrouwen op de kandidatenlijst moet toelaten. Of je het daarmee nu eens bent of niet, het betekent wel dat wij in Nederland buitenspel staan. De Tweede Kamer staat buitenspel, het nationale debat, de democratie. Het is toch wonderlijk dat steeds meer zaken buiten onze democratische rechtsstaat om gaan." Er kraait vrijwel geen haan naar. "Het is een dominant wereldbeeld, een dominante visie: we gaan toe naar een wereldstaat, naar een wereldburgerschap. Dat wordt uitgedragen en gesteund voor de politieke elite, de wetenschap, de journalistiek, lobbygroepen en bedrijven. Het is geen complot, maar een overeenstemming van belangen, het is een tijdgeest."

Je zou hier wat betreft die SGP kwestie kunnen denken; de tijdgeest werkt hoe dan ook. Als Nederland de moderne veranderingen die de nieuwe tijdgeest vereist niet zelf aanpakt dan neemt de tijdgeest het in de vorm van ‘Europa’ blijkbaar over.

Wat mij hier vooral opvalt is de uitspraak van Baudet over de tijdgeest. Alsof hij het concept uit het alternatieve circuit over tijdperken en tijdgeest onderschrijft. (Ik schat in dat hij het verschrikkelijk zal vinden mocht hij dit lezen.) Is dit de werking van de tijdgeest? Is het de Aquarius-geest die a.h.w. via de progressieve politieke programma’s geïncarneerd is in het sociale en maatschappelijke leven? Misschien is het slechts een andere culturele taal waarin de huidige gebeurtenissen benoemd worden. Baudet blijkt in ieder geval geen complotdenker zoals vele in de alternatieve beweging. Dat pleit voor hem wat mij betreft. Hij zegt, ‘het is een tijdgeest’. Baudet vecht dus tegen de tijdgeest.

Spiritualiteit en politiek

Ik stelde me in 2011 de vraag: “Hoe zit dat nou met de scheiding van kerk en staat als spiritualiteit zich niet meer in de vorm van georganiseerde godsdienst voordoet”. Wat als ik ‘kerk’ nu transponeer naar spiritualiteit en humanisme, en ‘staat’ naar politiek.

De kreet ‘god is dood’ betekende slechts dat het godsbeeld aan diggelen ging. Vroeger hadden we een fysieke, stenen beeldenstorm, nu een mentale, geestelijke beeldenstorm. Vooruitgang dus! De kerk liep leeg en we hebben nu 26% zgn. ‘nieuw spirituelen’ in Nederland die allemaal progressief humanistisch stemmen. Volgens mij is het voornamelijk deze groep die haar nationale, etnische, godsdienstige, klasse identiteit en zelfs haar geslachtelijke identiteit wil loslaten en zich wil verheffen tot een hogere eenheid en heelheid en alleen nog daaraan hun identiteit wil ontlenen. Ironisch dat het streven naar klasseloze gelijkheid dan weer een nieuwe klasse vormt, de klasse der klasselozen. Het is deze klasse waartegen Baudet het moet opnemen.

Spirituele of idealistische noties van heelheid en eenheid werden en worden hier verpolitiekt. Beschuldigingen die ik eerder aan de profeet Mohammed adresseerde (zie hier en hier) moet ik hier nu aan mijzelf en ‘de mijnen’ adresseren. Namelijk dat esoterie tot exoterie wordt gemaakt, ideële theorie wordt in praktijk gebracht met goede bedoelingen. Maar hebben we niet gehoord dat het pad naar de hel is betegeld met goede bedoelingen?

Het is dit leger van modernen, humanisten, progressieven en cultureel marxisten, waar Baudet het tegen moet opnemen. Ze geloven in de maakbaarheid en organiseerbaarheid van eenheid en heelheid. Eenheid van Europa, eenheid van de wereld, een wereldregering. Alle nationale identiteit, etnisch zelfbewustzijn, godsdienstige identiteit enz. de wereld uit te beginnen uit Nederland (en uit Europa) lijkt hun motto te zijn. Wederom hebben we in feite te maken met priesterpolitici, alleen zijn ze tegenwoordig vaak atheïst.

Ik strijd daarom graag mee aan de zijde van Baudet. Ik geloof niet in een georganiseerde aanpak naar heelwording die van buitenaf wordt opgelegd. Eenheid en heelheid kan ontdekt worden, niet opgelegd of georganiseerd worden. Dit mag je conservatief noemen of vinden, echter voor mij is dit een nieuw conservatisme. Er valt heel wat van waarde te bewaren, te conserveren van onze Nederlandse en westerse cultuur. Bijvoorbeeld democratie. D.w.z. dat een ieder bewust en vanuit vrijheid zijn/haar stappen kan zetten in een veranderingsproces naar eenheid en dat is nu niet het geval met deze Europese ontwikkelingen in Brussel.

dinsdag 13 mei 2014

Esoterie en moderniteit

In de Wetenschapsbijlage van NRC van 10 en 11 Mei las ik een artikel dat me deed denken aan mijn grasduinerij in de esoterie.

Het heette; ‘De vorming van het heelal nagedaan in de computer’ door Eddy Echternach. Het is een klein verslagje over reken- en simulatieresultaten van computers die in het blad Nature zijn gepubliceerd. Bijgaand was een foto gepubliceerd waarover hij zegt: “Dit is een stukje heelal, maar het is niet echt. Het is voortgekomen uit de grootste en nauwkeurigste kosmische computersimulatie tot nu toe: Illustris.” Voor mij ziet die foto er hetzelfde uit als de ‘echte’ foto’s die we vaak zien op bijvoorbeeld Discovery of National Geographic.

Wat mij doet denken aan esoterische teksten en dan met name aan de ‘Verzen van mystieke lering, over de wording van mens en kosmos’(klik hier) is de volgende zinsnede:

“(…..) In dat heelal heeft de zichtbare materie zich georganiseerd tot een groot ‘web’ van draderige structuren, waarlangs zich sterrenstelsels en grote hoeveelheden gas hebben verzameld. De afbeelding laat een stukje van dat ‘kosmische web’ zien.”

De term ‘het kosmische web’ kennen we ook uit mystieke geschriften.

Ik vind het interessant om deze twee wegen van kennen met elkaar in verband te brengen. De moderne manier is die van logica, rede en strenge wetenschappelijke bewijsvoering. De esoterische manier is die van schouwen en intuïtie. Beiden begeven zich op en over de grens van wat kenbaar is middels het rationele denken. Interessant is ook om te zien hoe dicht die mystieke beschouwingen bij onze moderne kennis liggen. Ik doe een poging om u dat te laten zien.

Het derde vers van de hierboven genoemde mystieke lering gaat over het ontstaan van de kosmos. Dit vers heeft 12 strofes waarvan de eersten gaan over het oceanische of chaos waar uit hitte en beweging, vuur en water (het principe van) zon ontstaat. Dit wordt beschreven als twee principes, nl. geest en stof die als twee zijden van eenzelfde munt worden gezien. Symbolisch wordt dat beschreven door de samenvoeging van de symbolische termen, vader en moeder; vadermoeder. Vadermoeder is wortelstof of oersubstantie waarbij we kunnen denken aan de oersubstantie van Spinoza. De tiende strofe gaat zo:

10. Vadermoeder spint een web, welks boveneinde is bevestigd aan geest – het licht der ene duisternis – en het benedeneinde aan haar schaduweind, stof. En dit web is het heelal, gesponnen uit twee grondstoffen, verenigd in een: wortelsubstantie.

De volgende strofe zegt;

11. Het zet uit wanneer de adem van vuur het beroerd: het trekt samen wanneer de adem der moeder het aanraakt. Dan scheiden en verspreiden de zonen zich om weer terug te keren in hun moeders schoot aan het einde van ‘de grote dag’ en opnieuw een te worden met haar. Wanneer het verkoeld wordt het stralend. De zonen zetten uit en trekken samen door hun eigen zelf en hart; zij omvatten de oneindigheid.

Het = het web. Het web = het universum. Adem van vuur = de vader(geest). Moeder = oersubstantie. 'de grote dag' = een enorm kosmisch wordingstijdperk van miljarden jaren. De zonen = de elementen met hun machten en hun intelligentie, oftewel 'ontwerpende natuurkrachten'.

12. Dan emaneert oersubstantie vurige wervelwind wat de atomen doet harden. Elk is deel van het web. De “zelfbestaande heer” als een spiegel weerkaatsend, wordt elk op zijn beurt een wereld.

Oersubstantie; denk bijvoorbeeld aan het godconcept bij Spinoza. Vurige wervelwind = kosmische elektriciteit, essentie van bliksem. Harden van atomen = infusie van energie. Elk = ieder atoom. Web = universum. “Zelfbestaande heer” = oorspronkelijke licht.

Aldus de oude beschrijving van het “ ‘grote kosmische web’ van draderige structuren, waarlangs zich sterrenstelsels en grote hoeveelheden gas hebben verzameld”, waarover we tegenwoordig in de krant lezen in plaats van in mystieke en geheime geschriften.

Multi cultureel en multi etnisch

Multiculturele processie stond er boven een artikeltje in het stadsnieuws van 30 April. Er zou een Mariamis in de Heikese kerk worden uitgevoerd met aansluitend een processie naar de kapel O.L.Vrouw ter Nood niet ver daar vandaan.

Voor mijn geestesoog verscheen een beeld van een optocht door Tilburg met deelneming van behalve de Rooms Katholieken ook Hindoese, Mohammedaanse, Boeddhistische, Joodse en misschien nog wel andere deelnemers. Dat viel tegen. Weliswaar las ik; “In deze processie lopen vertegenwoordigers mee van verschillende culturen in Tilburg.” Maar mijn begrip van verschillende culturen bleek toch een andere te zijn dan die van het Stadsnieuws. Want aan het eind van het stukje las ik: “Tot de deelnemers behoren onder meer Antilliaanse, Surinaamse, Poolse en Latijns-Amerikaanse gemeenschappen in Tilburg.” Ik was naïef, of misschien te idealistisch. Het blijkt te gaan over christenen van verschillende etnische achtergrond, christenen van verschillende rassen. Etnisch is een mooier woord voor rassen dat tegenwoordig meer en meer gebruikt wordt. Het woordje ras wordt als te beladen ervaren. Maar het is m.i. toch hetzelfde. Het Stadnieuws vermijdt blijkbaar zelfs de woorden multi etnisch en houdt het op multi cultureel.

Misschien is het al een hele stap om etnisch verschillende christenen in een processie te laten deelnemen. Maar de werkelijke culturele verschillen bestaan m.i. toch tussen ‘de zielen van de cultuur’. Een religie is de ziel van een cultuur denk ik. Het is de meest bepalende kern voor allerlei culturele gewoontes, gebruiken, ceremonieën en rituelen.

Misschien is het ook wel een hele stap om Turken, Marokkanen, Surinaamse Mohammedanen, Somaliërs enz. in een moskee bij elkaar te krijgen. Een Multi etnisch vrijdaggebed dus, net als deze multi etnische christelijke processie.

Multi cultureel blijkt een stap te ver. Misschien is dat ook inherent aan de verschillen die er zijn tussen de ziel, de kern van de culturen.

Waarschijnlijk moet ik nog steeds verder afkicken van mijn vroegere multi culturele idealen. Waarschijnlijk was ik naïef en moet ik nog beter leren verschillen te accepteren. Of niet natuurlijk, er zijn aspecten van culturen die ik niet accepteer. Maar daar ga ik het nu niet over hebben.

Ik wil nu alleen maar wijzen op het verwarrende en onzuivere gebruik van de term multi-cultureel.