vrijdag 26 september 2014

Nog meer Islamreclame

Gülen die in een advertentie de Islam verdedigde naar aanleiding van de Isis schande krijgt steun van 120 Islamgeleerden. Zij schreven een open brief aan I.S. voorheen Isis. Kijk daarvoor hier.

Op zich heel goed dat meer vooraanstaanden binnen de Islam, ‘zij die kennis hebben’ zoals ze in de koran genoemd worden, reageren.

Itjihad

Zoals ik het zie; ze distantiëren zich slechts en nemen geen verantwoordelijkheid. Dit zijn dezelfde mensen die het Christendom, de Joden, Israel en het westen zo graag op hun verantwoordelijkheden wijzen over wat er allemaal mis is in de wereld. Belangrijker vinden ze het verdedigen van hun heilige drie-eenheid, Allah, Koran en Mohammed op hoog niveau, het pure en goddelijke van de Islam moet hooggehouden worden, zeker door deze 'voorbeeld gelovigen'. In feite is dit een theologische discussie die er in de Islamitische praktijk op neerkomt dat ze elkaar als afvalligen gaan bestempelen. Daarna hangt het van verschillende omstandigheden af of er maatregelen vanuit de sharia genomen gaan worden of niet wat kan gaan van excommunicatie tot onthoofdingen toe. Vanuit westers perspectief gezien ontzegt men elkaar een eigen kijk en uitleg van het heilige boek en Mohammed ‘s opdracht voor de wereld. Precies wat je kan verwachten binnen Islamitische culturen, geen geestelijke vrijheid en geen vrije individuele gewetensvorming. Je moet bij twijfel namelijk te rade gaan bij hen die kennis hebben = moellahs, moefti’s, imams en nu dus die 120 briefschrijvers aan Baghdadie. Zij die kennis hebben staan stevig in het geloof zegt de koran ergens als ik het me goed herinner.(*1) Zo draait het kringetje dan rond. De kennis ligt vast in het geloof, in het woord van god in het boek. Ongeveer 700 jaar geleden waren de kennisbezitters er uit, er viel verder niets meer te interpreteren en de zgn. ‘poorten van itjihad’ (=interpretatie, vernieuwing) werden gesloten.

Deze 120 geleerden zijn wel tegen deze I.S./Isis maar niet tegen een wereldkalifaat want dan zouden ze van hun geloof moeten vallen. Een wereldkalifaat is nl. het doel (het politieke aspect) van de Islam. Dit is ook het doel van de moslimbroederschap evenals van de salafisten en wahabieten die door het westen te vriend worden gehouden en waar het maar enigszins kan ‘gematigd’ genoemd worden. Het is ook het doel van de strijdende partijen tegen Assad in Syrië en ook het doel van Al Qaida, of Al Nusra of Isis, Hamas, Khorasan of straks weer een groep met een ander etiket. Ze putten allemaal uit dezelfde bron, groeien allemaal uit hetzelfde zaad. Niemand hoeft zich hierover nog verrast te tonen, het zijn nl. in feite Mohammedanen, d.w.z. zij die het voorbeeld van Mohammed volgen en het goddelijk plan van allah gaan vervullen. Met andere woorden, geen enkel verschil tussen staatsidee en religie.

Wat er nog steeds niet gebeurd is dat die geleerden hun uitleg over de koran, soena en hadith gaan herzien. De reden is denk ik dat het dan gedaan is met de Islam. Bovendien is het praktisch ook heel moeilijk. De Islamitische wereld is veel groter en onoverzichtelijker dan 700 jaar geleden. Er is geen centrale hiërarchische structuur in de Islam zoals bijv. in de christelijke kerk. Er kan geen algemeen geldend concilie gehouden worden waar besloten wordt aan welke uitleg men zich voortaan zal gaan houden en een daaruit volgende praktijk. Dus moet ik die mogelijkheid maar opgeven, het gaat gewoon niet gebeuren denk ik.

Mohammed heeft zijn beweging heel horizontaal opgezet. Eenvoudig ook, een god, geen goddelijke drie-eenheid en dergelijke theologische moeilijkheden voor het volk. Een totalitair systeem en ook een collectivistische cultuur d.m.v. de oema is de uitkomst. Het systeem zit vast. De gelovigen zitten er met hun hart en ziel in vast.

Confrontatie collectivisme - individualisme

Het gevolg is dat de moslims zich in deze moderne wereld in een tegenovergestelde positie bevinden dan in een collectivistische cultuur ideaal is. De moslim wordt gedwongen zich individueel te bezinnen op wat voor hem of haar de persoonlijke waarheid is en de raadgevingen en fatwa’s van predikers/kennisbezitters te laten voor wat ze zijn.(*2) Dat doen ze voorlopig niet. Ze vinden dat ze niet aangesproken mogen worden op wat ‘die gekken doen’ en dat ze er niets mee te maken hebben. Ze hoeven zich niet te distantiëren vinden zij evenals hun niet moslimse sympathisanten die overigens wel vinden dat iedere Nederlander zich moet verantwoorden voor slavernij, kolonialisme, racisme, kapitalisme en zelfs voor zwarte piet. Kijken hoe het komt dat de Islam dit soort van groepen baart doen ze niet. Dan zouden ze persoonlijk werk moeten gaan doen, liever sluiten ze zich aan bij westerse kritiek op het westen. In die arena kan je ongelovigen verslaan in discussies door ze met hun eigen uitgangspunten om de oren te slaan waar ze niet aan kunnen voldoen. Werkt heel goed bij schuldbewuste westerlingen.

Persoonlijk vind ik het heel interessant om het proces te volgen hoe collectivistische cultuur leden nu voor de uitdaging staan om individueel innerlijk hun geweten te vormen en te volgen in plaats van loyaal te blijven aan de predikers, de gemeenschap van gelovigen, de familie en vrienden. Ze moeten de enorme sociale en psychologische druk weerstaan die daarvan uitgaat, hun identiteit en zelfbesef is daar immers zo sterk mee verbonden. Voor een gelovige moet het denk ik aanvoelen alsof hij ook zichzelf ontrouw wordt, verraad pleegt aan zijn ziel. Dat moet mijns inziens een identiteitscrisis betekenen. Maar er zit denk ik niets anders op, de Islam kan niet veranderd worden zonder nagenoeg opgeheven te worden. Zo heeft Mohammed het in elkaar gestoken, dat werkte toen. Je ziet ook hoe snel en succesvol Al Qaida en Isis opereren, precies zoals het ook ging in Mohammeds tijd.

Ik duid dit vanuit psyche en spiritualiteit of religie. Ik denk dat het ook het beste is om moslims op deze manier tegemoet te treden. Slechts uitgaan van oliebezittingen en geopolitiek, maatschappelijke toestanden als discriminatie, ongelijkheid enz. komt op de tweede of derde plaats. De kern van het probleem ligt volgens mij in de ziel, in het hart van de moslim, in zijn/haar identiteit, in de trouw aan allah, als kind van allah. De strijd moet m.i. voornamelijk gestreden worden op het geestelijke en culturele strijdveld ook al is dit het moeilijkste strijdveld. Ze zeggen het vaak genoeg zelf; "je kan me wel doden maar mijn hart en ziel, mijn geloof en trouw aan allah, daar kom je niet aan. Ik sterf er graag voor." Dus aan de leer en aan de ideologie, aan het plan gods kom je niet. Hier ligt de grond voor hun superioriteitsgevoel en hun onkwetsbaarheidsgevoel. Het is de Islamitische leer die de zielen van de gelovigen zo vormt, maatschappelijke omstandigheden zijn slechts kapstokken of aanleidingen.

Welke maatregelen worden er genomen om kritisch kijken naar godsdienst en cultuur te faciliteren? Ik vrees geeneen. Hier ligt een dilemma van jewelste. Vrijheid van godsdienst, vrijheid van meningsvorming en meningsuiting enz. enz. staat dit in de weg. Men hanteert dan de letter van die uitgangspunten en niet de geest van die uitgangspunten. Zodoende laat men gelovigen geestelijk stikken. Daarnaast is men bang, het zijn dan ook vooral de politiek correcten die aan islamofobie lijden.

Afshin Ellian schreef een stuk over de geest van de moslim. Hij is iemand die beter in staat is dan ik om over de geest én over de maatschappelijke en politieke consequenties daarvan te spreken.

*1 en *2: Dit is te vinden in Soera 3:7, hier weergegeven in een eigen samenstelling van vertalingen:

“Hij is het die u de schrift (het boek) heeft nedergezonden; er zijn verzen in die fundamenteel en onoverdrachtelijk zijn in hun betekenis, zij vormen de grondslag van het boek (wettelijke verplichtingen en strafwetten), anderen zijn zinnebeeldig (allegorisch) en overdrachtelijk. Maar degenen in wier hart dwaling (twijfel) is gaan na wat er meerzinnig (symbolisch – allegorisch) van is in begeerte naar verzoeking en in begeerte naar uitlegging ervan. Maar niemand kent de juiste uitleg dan Allah – en degenen die vast gegrondvest (stevigstaand) zijn in kennis, die zeggen: “Wij geloven er in; het geheel is (het is alles) vanwege onze heer”, en niemand trekt er lering uit, dan zij, die begrip hebben (dan de verstandigen)”.

In deze soera wordt duidelijk hoe de gelovige wordt geraden en beïnvloedt om niet het eigen denken en geweten te onderzoeken en de eigen twijfels serieus te nemen, maar in plaats daarvan zich te verlaten op autoriteit van buiten en op geschreven dogma's. Twijfel, niet weten, vragen en onderzoeken staat aan de basis van het moderne denken. Zeker weten door geloof van buitenaf gegeven staat aan de basis van het gelovige denken.

Geen opmerkingen: