zondag 26 juni 2011

Ontzuilde individuen

Brief 4 (medio Mei '11)

Reine , je reageerde per sms op mijn eerste brief met:
“(.....) ontzuilde kinderen zijn we. We zijn individuen, en nu? .... We praten later wel verder.(.....)”

Fijn meis, dat je hem goed vindt en benieuwd bent naar de rest. Goed ook dat je met deze reactie komt. Als ik mezelf teruglees begrijp ik dat ik soms fanatiek en obsessief gevonden wordt. Dat eenpuntige en vasthoudende doorgaan op een zaak hé. Dat is natuurlijk wat die orthodox dogmatische Mohammedanen spiegelen in mij. Ik ben er ook zo eentje, ha ha. “In vreemde spiegels ziet men het eigen gezicht”, zei er een keer een oude Indischman. En zo is het maar net. Maar dat weerhoudt mij er niet van om te blijven kijken en het er over te hebben. Vaak stoppen mensen met kijken en doorgaan op de zaak als ze een zgn. projectie ontdekken. Ze diskwalificeren zichzelf dan. Volgens mij moet je dat wel tot je nemen maar ondertussen wel doorgaan.

Ontzuild en individualistisch. Wat nu? Nou bijvoorbeeld gaan wij ‘ontzuilt en individualistisch’ onze laatste wil bepalen. Wat een leuk toeval. Straks met de vrije dagen rond hemelvaart mogen we een paar dagen in het strandhuisje van de familie Hemel. We gaan ons dan wel bezig houden met de aardse kant van de zaak maar het gaat op hemelvaart toch in zekere zin over het hiernamaals. Vastleggen of en hoe we begraven of gecremeerd willen worden. Ook zal het gaan over hoe we verpleegd willen worden en of en hoe lang dat mag doorgaan mochten we wilsonbekwaam geworden zijn. Om het wat plat maar wel duidelijk te zeggen, wanneer mag de stekker er uit. En alles wat daar mee samenhangt. Wat zullen we een interessante hemelvaart hebben. Behalve van het buitenleven gaan we dus genieten van de zegeningen van onze moderne hedendaagse cultuur.
Dat betekent zelf nadenken en onderzoeken wat je wilt, zelf kiezen en zelf verantwoordelijkheid nemen. Dit is een voorbeeld van de overwinning op de dominantie van de godsdiensten op het individuele leven. Vrijheid van godsdienst betekent ook vrij te zijn van godsdiensten en van wat die iedereen willen opdringen aan gedrag. Godsdiensten zijn uit hun aard anti individuele wil, anti – ik. Ze zijn daarom ook bijna altijd collectivistisch. Het ik, het ego, de eigen individuele wil zien ze als lucifer, oftewel de satan. Vrije meningsuiting betekent voor mij “in last analyses”, zoals de Amerikanen dat zo mooi zeggen: individuele vrijheid van geweten en gewetensvorming. En dát is nou juist spiritualiteit. En die vrijheid die hiervoor nodig is zie ik bijna altijd gefnuikt worden door godsdienten en hun voormannen. En -vrouwen tegenwoordig trouwens ook. Vrouwen denken dat ze het beter zullen doen enkel op grond van hun geslacht, op grond van van hun vrouwelijkheid. Volgens mij is dat seksime, ouwe wijn in nieuwe zakken of allebei ha ha.

Jij lijkt te zeggen, hier sta ik nu als ontzuilt kind, nu ben ik een individu. Ik heb geen gewoontes, tradities en gebruiken die mij steunen, leiden en sturen. Nou sta ik alleen en onthand en ik weet het niet. Wat nu, wat moet ik nou, wat zal ik nou? Daarop zeg ik, ja dit is nou de menselijke uitdaging waar je voor komt te staan in je leven. Ik heb er voor gestaan, jij hebt er voor gestaan. We zullen dit steed sopnieuw eer meemaken geloof ik. We kunnen uit eigen vrije keuze en wil, betrokkenheid, en liefde er dan voor elkaar zijn. Ik vind dat onze staat er voor is om te zorgen dat iedereen hier ook voor kán komen te staan in zijn of haar leven. Dat iemand de keuze heeft om dit aan te gaan of terug te grijpen op tradities en oude conditioneringen. De huidige tijd accommodeert de mogelijkheid dat iemand deze problemen kan tegenkomen. Dit is wat mij betreft de moderne bijdrage aan het geestelijke en culturele leven. Deze mogelijkheid, deze vrijheid moet de staat garanderen en wat mij betreft ook accomoderen.

Nogmaals, ‘ontzuilde individuen’ en wat nu? Wel, bijvoorbeeld fiets jij als jonge vrouw in je eentje naar Groningen. Je maakte een reis naar Amerika met vrienden. Je woont samen met een man als je daar voor kiest. Je bepaalt zelf of je wel of niet moeder wordt en wij bepalen niet of we grootouders worden. Je kiest waar je wilt gaan wonen, enz. enz. Er is geen familie, of groepstraditie die jou iets voorschrijft of druk uitoefent.

Geen opmerkingen: