zaterdag 25 juni 2011

Islamisering

(brief 3, eind April )

Laat ik proberen om mijn zorgen en angsten rond Islamisering wat meer onder woorden te brengen. Dat is vooral ook goed voor mezelf. Misschien verander ik wel van mening als ik mezelf teruglees. Tegelijk kan ik dat in toekomstige brieven dan wat meer laten rusten.

Sharia-vriendelijkheid en Islamisering is waar ik met argusogen naar kijk. Ik vind dat de Islam hier moet verwesteren of europeaniseren. Niet dat het westen moet gaan islamiseren. Moslims claimen dat het westen schatplichtig is aan de Islam. Door hen, zo beweren ze hebben we hier wetenschap, humanisme en democratie. Wel, als dat waar is dan hebben wij hier onze Islamitische les wel geleerd. Dan wordt het tijd dat zij hier hun eigen lessen eens komen leren. Ze zouden bijvoorbeeld eens kunnen bestuderen hoe wij dat gedaan hebben en vooral, hoe het komt dat we dat konden doen. Want zij konden het zelf niet. Hoe hebben ze zichzelf tegengezeten? Hoe zitten ze zichzelf nog steeds tegen? Spannend wat er nu in de Islamitische landen gebeurd. Als mensen meer welvaart willen en meer vrijheid zal er een innerlijke (revolutionaire) omslag moeten plaats vinden. Hun analyse hierover komt tot nu toe niet verder dan dat ze last hebben gehad van de kruisvaarders, van de kolonialisten, van de kapitalisten van de materialisten, kortom van het westen. Tegenwoordig hebben ze last van discriminatie, ook door westerlingen. En dat het hun economisch tegenzit, ook door het westen. Hierin worden ze gesteund door veel westerlingen die aan doorgeschoten zelfkritiek lijden. Die zeggen precies hetzelfde, dus moet het wel waar zijn.

Hoe hebben wij die les dan geleerd? Daar valt veel over te zeggen maar in ieder geval heeft het te maken met openheid naar de buitenwereld, naar het andere. Door ons in hoofdlijnen weinig te laten sturen door assimilatiefobie en xenofobie zoals de Islamitische culturen. Onze cultuur heeft niet alleen wortels in West-Europa maar is ook schatplichtig aan Hebreeuwse, Griekse, Romeinse en in zekere mate ook aan Arabische, Egyptische, en Perzische invloeden. Het westen erkent dat ook en is er trots op. Waar zijn de Islamitische culturen schatplichtig aan? Volgens hen alleen aan Allah, Mohammed en de Koran. Ze hoeven niemand en geen enkele cultuur dankbaar te zijn. Wij wel, wij zijn ongeveer aan iedereen schatplichtig, niet dat we dat makkelijk vinden maar we doen het, zij het met vaak frisse tegenzin.
Natuurlijk waren er hier ook conservatieve en dogmatische tegenkrachten maar de openheid had uiteindelijk toch de overhand. Het is nu juist tijd voor de culturen waar de Islam heerst om zich te openen voor geestelijke en culturele verandering. Dat lijkt mij de diepere betekenis van hun diaspora voor henzelf. Het gaat dan vooral om ontwikkeling en verandering op geestelijk, spiritueel en sociaal cultureel terrein. Moderne wetenschap en techniek overnemen en verder vasthouden aan de vermeende superioriteit van je eigen geloof en daaruit voortvloeiende cultuur, dat is geen echte modernisering. Nee, hoe kom je tot een geestesgesteldheid waarin vernieuwing, wetenschap en verandering kan plaatsvinden, daar gaat het om. Verandering van je mensbeeld en wereldbeeld is dan essentieel, dat houdt automatisch verandering van je godsbeeld in. En hier wringt hem natuurlijk de schoen.

Wat bedoel ik met Sharia-vriendelijkheid?

Daar bedoel ik mee, een sharia-vriendelijke inrichting van het maatschappelijk leven. Waarom liever niet die vriendelijkheid? Omdat het een sluipende Islamisering in de hand werkt. Je herinnert je uit mijn vorig brief dat ik zei dat de Islam heel praktisch gericht is. Het regelt vooral je gedrag en hoe je met elkaar samenleeft. De gewone, goedwillende vredelievende moslim is daarom allang blij als hij zijn eigen bekende ding kan doen. De zwijgende meerderheid van zgn ‘gematigde moslims’ wil een fatsoenlijk beschaafd leven als gelovige moslim kunnen leiden. Die wil dan geen ongepaste kleding, gedrag of inrichting van ongelovigen in de omgeving tegenkomen. Maar als ze fatsoenlijk door de halal beugel kunnen dan worden ze getolereerd. Daarom wil men, begrijpelijk en natuurlijk bij elkaar wonen. Samen sterk tegen de heidense ongelovige omgeving. Je merkt bewust of onbewust dat wanneer je je aanpast aan hen en je fatsoenlijk gedraagt dat je dan weinig last hebt. Dus ga je dat doen. Zij moeten zich al zo ontzettend aanpassen aan ons, zo ver van hun thuisland, toch?

Wat gaan we dan doen? Onder de werkpauze niet eten met vastende moslims in je buurt. Geen spaarvarkens meer gebruiken. Jammer want is dat toch een prachtig symbool voor ‘het slijk der aarde’ dat ze best zouden kunnen overnemen? De koningin naar een Marokkaans jeugdcentrum op bezoek sturen in plaats naar de familie van Gogh na de moord op hun zoon. Geen blote schilderijen meer aan de muur. Je zedig kleden. Vrouwen niet meer alleen op straat, of wandelen in de natuur. Kruisen van de muur in de scholen. Het kruis van de mijter van sinterklaas verwijderen. Geen grappen over de Islam in cabaretprogramma’s. Kritische en satirische films niet meer maken of uitvoeren. Kruisjes, davidsterren en keppeltjes maar voortaan verbergen. Gescheiden loketten bij de gemeente. Gescheiden zwemtijden voor gelovigen en ongelovigen. Aparte theaters, want hoe krijg je die vrouwen anders het huis uit en het theater in, enz. Enkele jaren geleden zag ik in de Openbare Bibliotheek een levensgrote poster met een behoofddoekte moslima met het onderschrift, ik ben trots op mijn identiteit (of op mijn cultuur, daar mag ik van af zijn) terwijl er geen Hindoese, Chinese, Creoolse, Joodse of Nederlandse poster te bekennen was. Waarom wordt één groep geholpen zich in de eigen identiteit te bestendigen?

Sharia-vriendelijkheid gaat glijdend over in Islamisering. Vormen van geïmproviseerde Islamitische zedenpolitie worden actief. Je hond niet meer uit kunnen of mogen laten in de buurt van een moskee. Ja, dat kan een eindje verder toch ook? is de logische voor de hand liggende gedachte. Echter als je de goede raad niet opvolgt, dreigt er wat. Dat is dan nog eens je eigen schuld ook, want geen respect getoond voor de vrijheid van godsdienst. Deze godsdienst is nou eenmaal heel aards en praktisch gericht, niks aan te doen toch? Wordt het percentage moslims in een deel van een stad of bepaalde wijk groter dan komt er een Islamitische school. Liefst met jongens en meisjes gescheiden. Dan wordt gescheiden zwemmen ingevoerd. Eerst voor moslimvrouwen want daarvan mogen geen lichaamsdelen gezien worden. Ze mogen namelijk niet begeerd worden. Later ook apart zwemmen voor moslimmannen want die moeten vrij kunnen zwemmen zonder dat ze vrouwenlichamen zien. Ze zouden begeerte kunnen gaan voelen. Mogelijk zelfs naar een ongelovige vrouw! En dan valt bijvoorbeeld de reinheid van hun vasten in duigen. Dat is dan niet een probleem voor de gelovige man zelf, en een opdracht en uitdaging voor hem, nee het is een verkeerde inrichting van het openbare leven. Dat is Islamisering. Hij moet niet in die verleiding gebracht worden. Aan de man kan het niet liggen natuurlijk, het ligt aan de vrouw. Dat weten we immers toch al sinds Adam en Eva? Het is goed dat wij moderne materialisten daar eens aan herinnert worden. Wij moeten hun dus niet onze zo dominante decadente cultuur opdringen. Wie zijn wij? Wij kunnen nog heel veel leren van andere culturen. En zij hebben hier toch godsdienstvrijheid en recht op hun eigen identiteit en cultuur? Ho ho, ik wordt een beetje cynisch, laat ik het houden bij het opsommen en duidelijk maken van mijn angsten.

Ik ben ook bang dat orthodoxen en dogmatici van verschillende geloven samen (en ook samen met de socialen) een invloed gaan vormen die ons weer terugbrengt naar vóór de jaren 60 wat ik in de vorige brief ook al noemde. Een dominee in Vinkeveen viel de imams onlangs over het gedrag en kleding van vrouwen bij met: “Zij moeten beseffen wat ‘schaars gekleed’ met mannen doet. Mede door hun gedrag, houding en uitstraling zijn zij een verzoeking voor mannen. God heeft niet voor niets in Zijn Woord gezegd: ‘Desgelijks ook, dat de vrouwen, in een eerbaar gewaad, met schaamte en matigheid zichzelven versieren, niet in vlechtingen des haars, of goud, of paarlen, of kostelijke kleding”. Een man kan het bij zomerse temperaturen beslist moeilijk hebben. “Wat kan dat een worsteling zijn in het leven. Vooral ook de zonde op het gebied van: Gij zult niet begeren!”.
Hier dreigt het confessionele deel van onze bevolking het nieuwe (ouderwetse) straatbeeld te gaan bepalen. In christelijke contreien kan je je permitteren je hier niets van aan te trekken, maar probeer dat eens in een moslimwijk. Daar slaan wij ongelovigen op ‘de witte vlucht’, naar wijken waar we ons veiliger voelen. Mochten de verschillende godsdiensten gelijkwaardig zijn (wat ik betwijfel), gelijk in hun praktische uitwerking zijn ze beslist niet.

Echter, het zorgwekkendste vind ik de weerstand tegen, en het pogen tot verbieden van Islamkritiek. Godsdienstkritiek is in feite opnieuw verboden onder invloed van de binnenkomst van het derde en laatste lid van de monotheïstische stam. Geen enkele moslim die over de westerse cultuur of het Christendom of Jodendom zegt wat Wilders over de Islam zegt wordt voor het gerecht gedaagd. Dat vind ik Islamisering. Het lobbyen in Europa om Islamofobie tot een misdaad te bestempelen en daar begrip voor hebben, dat vind ik Islamisering. Er is natuurlijk nog veel meer, maar het wordt dan een beetje een te eenzijdige brief.

Een laatste voorbeeld nog. Sinds een tijdje speelt het onderwerp boekverbranding. Koranverbranding en Bijbelverbranding dan wel te verstaan. Ik meen dat het vorig jaar was dat Nederlandse soldaten in Uruzgan Korans uitdeelden in dorpen aldaar. Dat was mooi, iedereen tevreden. En niet verboden natuurlijk. In diezelfde maand verbrandden Amerikaanse soldaten ergens anders in Afghanistan stapels met Bijbels. Dat was ook een vredelievende daad. En ook niet verboden trouwens. Waarom deden ze dat? Die waren binnengebracht door Christelijke evangelisten. Bijbels zijn in Afghanistan verboden. Het was dom en gevaarlijk van die evangelisten dat te doen. Mensen zouden de doodstraf riskeren door een bijbel in bezit te hebben. Om hun goede wil te tonen en te laten zien dat ze het helemaal niet met de evangelisten eens waren werden de Bijbels in het openbaar verbrand. Daar werd met tevredenheid naar gekeken. Tegelijk oogstten ze daarmee wel veel minachting, want wat zijn dat voor gelovigen en wat is dat voor een cultuur die zijn eigen heilige boek verbrandt? Maar dat kan de gemiddelde westerling nou net niets schelen. Dat echter, maakt de verbazing, het onbegrip en de veroordeling en minachting voor westerlingen weer des te groter.......

Een paar maanden later was er een Amerikaanse dominee die de frustratie over het meten met twee maten niet meer kon verkroppen en kondigde aan een tegen-daad te stellen en de moslimgelovigen ook eens de kwetsing en vernedering te laten voelen die hij steeds voelde. Hij kondigde aan een Koran openbaar te gaan verbranden. De hele wereld bemoeide zich er mee. In het meest liberale en vrije land ter wereld werd opgeroepen om aan de eigen Amerikaanse wetten voorbij te gaan en de Islamitische wet te respecteren, daar komt het voor mij op neer. Zelfs Obama deed een oproep, dat allemaal om de vrede te bewaren. Hoe kan dit? Door de geweldsdreiging die intrinsiek en essentieel deel uitmaakt van de Islam. Geweldsdreiging en tweespalt vind ik karakteristieke eigenschappen van de Islam. Mohammedanen en hun groene, sociale en tot andere confessies behorende beschermers hier houden vol met een vredesreligie te maken te hebben die gelijkwaardig is aan alle andere religies. Kritiek hebben op de Islam is aan een fobie lijden vinden ze. Een fobie is eigenlijk een ziekte. Niettemin wordt getracht het onder de strafwet te rangschikken. Men goochelt met termen als ‘religieus racisme’ om de kritiek te doen stoppen. Alles lijkt uit de kast gehaald te worden om de arme Islam te beschermen. Op het Christendom, Hindoeïsme, Jodendom enz. kun je daarentegen gewoon los gaan. Daar heb ik niets op tegen hoor, heel goed voor die godsdiensten lijkt me maar ik wens dat de Islam ook toe.

Mijn angstscenario

Dit wordt echt het laatste hoor, hierna hoop ik dit gejammer van mij te kunnen beperken. Hoe zal die twee-eenheid van identiteit en demografie gaan uitwerken in de tijd dat jullie mijn leeftijd hebben en jullie kinderen als jong volwassenen in de wereld staan? Het is die geïslamiseerde en sharia-vriendelijke samenleving die ik vrees. De Jihad wordt op juridisch en cultureel gebied gestreden. Maar af en toe een ondersteuning met geweld door extremisten helpt de zaak wel goed vooruit. In Groot Brittanië zijn ongeveer 85 shariarechtbanken werkzaam. Ze kunnen Islamitische regels toepassen in bepaalde omstandigheden zoals, zakelijke, huiselijke conflicten en familierecht. Officieel moeten ze daarbij binnen de Britse wet blijven. Ik ben bang dat hier de eenheid van de wet, één wet voor alle inwoners op de helling gezet wordt. Ik vrees dat de spirituele en culturele splijting wordt versterkt. Religie is toch de ziel van een cultuur en van een samenleving? Sociale cohesie bouw je toch op basis van een morele cohesie? Waarom dan waarden tegenstellingen accommoderen? Als moslims in 2030 of 2040 ongeveer 10 tot 20% van samenleving gaan uitmaken en er vindt bij hen geen innerlijke verandering plaats dan gaan er twee krachten samenwerken. Dat is a) hun identiteit, en b) de demografie, de bevolkingssamenstelling. In grote steden zal het aantal moslims binnen 20 jaar naar de 40 á 50 procent gaan, in de rest van het land natuurlijk minder. Ze brengen niet alleen hun geloof mee maar ook de daarmee direct samenhangende ideologie en politiek en het wereldplan dat iedere godsdienst nou eenmaal in zich heeft. Dat ze zwart, bruin, blank of geel zijn qua huidskleur maakt natuurlijk niets uit. Het gaat om hun inhoud. Daarom vind ik het denken en de opvattingen van Yoesoef en je andere gemengd Nederlandse vrienden interessant Arjuna.

Ik zou bij het importeren van zulke grote aantallen rednecks of blanke zuid-afrikaanse boeren, of grote groepen orthodox christelijke gelovigen me net zo min senang voelen. Hoewel deze laatsten natuurlijk uiteindelijk toch het model en voorbeeld van Jezus voor ogen hebben i.p.v. dat van Mohammed. En dat maakt een heel groot verschil. Door dat Mohammed-model heeft het in essentie mogelijke humanisme daar niet van de grond kunnen komen maar heeft daarentegen de christelijke samenleving tenslotte wel het humanisme kunnen baren. Volgens mij zijn godsdiensten niet zondermeer gelijkwaardig.

Waar een godsdienst of ideologie ongelijkwaardigheid voorstaat is ze volgens mij minder (gelijk)waardig. Wat een contradictie hé, hier kom ik met alleen logisch redeneren niet uit. In essentie vind je in iedere godsdienst de ongelijkwaardigheid tussen gelovigen en ongelovigen en tussen mannen en vrouwen. Daarom zie ik ze in principe geen van allen zitten. Maar Christendom en Jodendom hebben dat van zichzelf kunnen inzien en er wat aan kunnen doen. Dit verklaart waarom ik christelijke en joodse orthodoxen en dogmatici minder vrees dan de Islamitische. Gelijkwaardigheid, openheid en tolerantie worden een risicovolle en hachelijke zaak als je intolerante en discriminerende groepen binnenlaat. Mijn angst zou alleen wat getemperd kunnen worden als er een beleid was dat aanstuurde op assimilatie. Deze mening echter wordt te kijk gezet als zijnde een misdaad tegen de menselijkheid. Deze mening wordt gevaarlijk genoemd. Dat is toch ongelooflijk? Waar het slechts op neer komt is dat er van immigranten wordt verwacht onze grondwet te onderschrijven, alsmede de Universele Rechten Van de Mens. En dan bedoel ik dus niet de Islamitische Universele Rechten Van de Mens. Maar hier wringt de schoen van de godsdienstvrijheid. Die werkt hier als een paard van Troje. Mijn angst is dus dat er enclaves gaan ontstaan met zelfs een eigen rechtssysteem.

De wereld is een mozaïek waarop iedere kleur (van culturen en volkeren) kan bestaan en zijn eigen kleur kan bijdragen aan het geheel. Nu echter wordt ons kleine landje een mozaïek. Wie van de oorspronkelijke inwoners had hier ooit voor gekozen? En hoe zit het met de wederkerigheid? Hoe multicultureel zijn de islamitische landen? Dat zou voor een evenwicht zorgen dat mij veel geruststelling zou brengen. Het is toch een schande dat Saoedi Arabië verkeersborden heeft met daarop “For muslims only”, waarna je als niet-moslim een afslag moet nemen omdat je te onrein bent Mekka te betreden? Zij mogen gewoon in Rome rondlopen en zelfs de St. Pieter binnengaan. Hier schamen ze zich niet voor, ze gedragen zich hoogstens zoals die kabli uit mijn eerste brief. “Sorry, echt waar, wie ben ik dit goed te vinden of af te keuren.” Heel alarmerend als dit zich over de wereld verspreid, daarom ben ik tegen Islamisering.

Zo, en nou hoop ik dat ik dit, in jullie ogen hoogstwaarschijnlijk ‘gedram en geklaag’ wat meer achterwege kan laten.

Geen opmerkingen: